کیفیت سلوک عقلانی

7

مرحوم قاضی رضوان اللَه علیه بارها می‌فرمودند كه ذكر تنها همه مطلب نیست، مراقبه باید باشد تا اینكه‌ذكر بتواند تأثیر كند. آن مراقبه را ما كنار می‌گذاریم هی بدنبال ذكر می‌گردیم، هی به دنبال یك چیز غیرعادی می‌گردیم، هی به دنبال یك مطلب قلمبه سلمبه می‌گردیم، مثلًا یك تصرفی یك چیزی از جانب غیبی یك دستی یك اراده‌ای، یك مشیتی به یك نحوی بیاید انجام بشود و همین‌طور خواهد بود مطلب، همین‌طور مسئله خواهد بود.
می‌گویند این مطالب نتیجه‌ای ندارد فایده‌ای ندارد! لازم نیست انسان به این مسائل ترتیب اثر بدهد! مشخص است آن كسانی كه این حرف‌ها را می‌زنند، آن كسانی كه به امثال مرحوم قاضی و اولیاء خدا اعتراض وارد می‌كنند، آن كسانی كه مطالب مزخرف و بیهوده و چَرند را می‌گویند. كدام یك از اعمال مرحوم قاضی را شما در نظر گرفتید تا بشود به آن اعتراض وارد كرد؟ این‌قدر ایشان فرد متعبدی بود كه معاندین ایشان می‌گفتند این دارد ریا می‌كند، جانماز آب می‌كشد جلوی مردم، مگر می‌شود یك كسی این‌قدر متعبد باشد؟! نمی‌خواهیم عمل كنیم نكنیم، چرا آبروی دیگران را ببریم كه آبروی خود را بردیم، چرا دیگران را از آن مرتبه به پایین تنازل بدهیم چون خودمان متنازل هستیم، خودمان عمل نمی‌كنیم، خودمان نمی‌خواهیم عمل كنیم، خودمان نمی‌خواهیم ترتیب اثر بدهیم، خودمان می‌خواهیم مطالب را به همین كیفیت روزمره بگذرانیم، نمی‌خواهیم دنبال امام صادق علیه السّلام برویم.
امام صادق علیه السّلام می‌فرماید: این مطالب من برای هر كسی نیست، برای كسی است كه می‌خواهد در راه خدا برود لمریدی طریق إلی اللَه تعالی؛ كسانی كه می‌خواهند راه خدا را بروند این حرف‌ها را برای آنها می‌زنم. كسی كه در رساله عملیه‌اش انداختن تحت الحنك را از اهمّ مستحبات می‌داند آن‌وقت خودش وقتی‌كه دارند از او فیلم می‌گیرند بدون تحت الحنك نماز می‌خواند! مشخص است كه نمی‌خواهد بدنبال مكتب امام صادق علیه السّلام برود. كی می‌خواهد به دنبال مكتب امام صادق علیه السّلام برود؟ آن كسی كه آنچه را می‌گوید خود عمل می‌كند.