محوریت ارتباط انسان با پروردگار براساس رعایت حیثیات جمالیه و جلالیه

مردم با چه روحیك ای به ماه رمضان وارد می‌شوند؟ با چه وضعیتی وارد می‌شوند؟ می‌گویند ای داد بی داد ماه رمضان آمد و یك ماه هم بالاخره صبر كنیم و بالاخره تمام می‌شود، دیدید؟ اواخر ماه رمضان كه می‌شود بیستم به بعدمی‌گویند دارد به آخرش می‌رسد، میگن هلال به آخرش رسیده و دیگر به آخرش رسیده خلاصه قضیه، دارد تمام می‌شود ولی اولیای الهی از هفته‌ها انتظار آمدن ماه رمضان را می‌كشند، آنهایی كه سرشان در كار خودشان است آنهایی كه اهل حساب هستند آنهایی كه اهل رمز و راز هستند آنها می‌دانند كه این منت الهی برای بندگانش به چه نحوه است؟ كه خداوند این ماه رمضان را قرار می‌دهد تا یك كمی یك حال و هوایی از آن مسائل و از آن گذشته و از آن حرف و نقل‌ها و از آن اعتباریات و مسائل نفسانی انسان فاصله بگیرد، لذا كسی بیشتر منفعت می‌برد در این ماه كه بیشتر مراقب باشد، متوجه باشد مراقبه اش را زیاد كند سكوتش را در این ماه بیشتر كند هر چه در این ماه كمتر صحبت كردید بیشتر به شما می‌دهند، نه اینكه مسائل ضروری حذف شود، نه، بیخود انسان حرف نزند، راجع به مسائل سكوت و اینها بعدا ما حرفهایی داریم، ولی این را ما بدانیم كه این صحبت كردن یك ضرری دارد ولو حرفهای عادی را انسان بزند كه آن اندوخته هایی را كه بدست آورده است به واسطه‌مراقبه آن اندوخته‌ها را از دست می‌دهد، دو دقیقه حرف بزند مقداری از دست می‌دهد پنج دقیقه حرف بزند یك مقدار و یك ساعت خیلی از دست داده است، با سكوت است كه آن حالاتی كه برای انسان به واسطه‌نماز و عبادت و ذكر حاصل می‌شود در نفس تثبیت می‌شود و جای خودش را باز می‌كند صحبت كردن آن حالات شب را صبح از بین می‌برد، در روز از بین می‌برد، لازم نیست كه انسان صحبت كند بی خود چرا حرف بزند؟ از این طرف و آن طرف كه گران شد و ارزان شد و آنجا زلزله شد و آنجا جنگ شد به ما چه ربطی دارد؟ حرف باید حرف مفیدی باشد حرفی كه برای انسان فایده داشته باشد، راجع به سكوت بزرگان مخصوصا مرحوم آقا در ماه رمضان خیلی تأكید داشتند