دیدگاه نادرست افراد نسبت به مسئله ریاضت نفس
دیدگاه نادرست افراد نسبت به مسئله ریاضات نفسانیه . 1 صرف اطلاع بر علوم مختلفه اعم از شرعی ، عقلی یا طبیعی موجب رشد و ارتقاء نفس انسانی نمی شود. 2 انسان در مواجهه با افراد و دلسپردن به آنها نباید به ظاهر آراسته به شرع آنها توجه کند ، بلکه باید تحقیق و تفحص کند ، زیرا این مسئله حکم حیاتی در رشد انسان دارد. 3 خداوند متعال برای رشد و تکامل انسان در هر سنّی یک خصوصیتی را قرار داده است که در صورت عدم اهتمام نسبت به آنها ، آن خصوصیات از دست رفته ، و به هیچ وجه قابل برگشت نمی باشد. 4 مقایسه حالات کودکان و نوجوان و بزرگسالان از جهت تعلق آنها به عالم کثرت و ماده و عالم وحدت. 5 سخن مرحوم حداد رضوان اللَه علیه در عدم ادراک استقلال وجودی خود. 6 شرایطی را که نمازگزار برای نماز باید رعایت کند. 7 تفاوت عبادت و نیایش در اسلام و مسیحیت. 8 ذکر مواردی از امور خلاف شرع و بدعت نسبت به قبرستان ها و تشییع جنازه اموات. 9 گلایۀ یکی از علمای قم نسبت به تخریب قبرستان وادی السلام نجف و پاسخ مرحوم علامه طهرانی به ایشان. 10 قبرستان ها باید به گونه ای باشد که موجب عبرت و تنبه انسانها شود نه محلی برای تفریح وتفرج افراد. 11 شرایطی که توجه به آنها در هنگام بنای مساجد و اداره آن ضروری می باشد. 12 مساجد باید از هر امری که موجب صرف ذهن انسان از توجه به توحید شود ، عاری باشند.
مرتب سازی:
دیدگاه نادرست افراد نسبت به مسئله ریاضت نفس
1أعوذباللَه من الشيطان الرجيم
بسم اللَه الرحمن الرحيم
وصلّى اللَه على سيّدنا و نبيّنا أبى القاسم محمّد
وعلى آله الطّيّبين الطّاهرين و اللعنة على أعدائهم أجمعين
امام صادق علیه السلام به عنوان فرمودند: ثَلاثَةٌ مِنها فِی رِیاضَةِ النَّفس وَ ثَلاثَةٌ مِنها فی العِلمِ، و ثلاثة منها فی العلم فَاحفَظها وَ إِیاكَ وَ التَّهاوُنَ بِها. قَالَ عِنوانٌ: فَفَرَّغتُ قَلبی لَهُ فَقالَ علیه السلام: أَمَّا اللَّواتی فِی الرِّیاضَةِ فَإیاكَ أن تَأكُلَ ما لا تَشتَهِیه، فإِنَّهُ یورِثُ الحِماقَةَ وَ البَلَهَ.
خدمت رفقا در جلسات گذشته عرض شد كه مسألهی ریاضت یك مسألهی حیاتی و سرنوشت ساز است در زندگی انسان و در رشد و ارتقاء و رسیدن به فعلیت ها و اگر این مسأله نباشد زندگی انسان تباه است و آن اثر بر آن مترتّب نیست و فقط یك زندگی می شود گفت حیوانی بدون هیچ گونه هدف و بدون هیچ فعلیت و وصول به مرتبهی صلاح، این برای انسان حاصل میشود و قدر و موقعیت انسان در هنگام رفتن از این دنیا به همان میزان فكر و فهم و ادراكی است كه در آن موقع دارد، به اندازهی سر سوزنی در عالم پس از مرگ اضافه نمیشود، فقط و فقط یك نكته برای انسان در گذر از این دنیا به آن طرف باقی میماند و آن نكته این است كه قبل از انتقال، دیدگان مادّی ما در این دنیا چشمان برزخی قلبی ما را نسبت به مسائل آن طرف بسته است و ما جز این مادّه و دنیا و گذران شب و روز چیزی را احساسنمیكنیم، اگر احساس كنیم بعضی از مطالبی است كه شاید در خواب برای ما منكشف شود همین قدر به طور اجمال همهی ما میدانیم كه یك خبری هست، نه تنها ما، یهودیها هم میدانند نصارا هم میدانند بودیسم ها هم میدانند هندوها هم میدانند، همه میدانند كه یك خبری آن طرف هست، مگر افرادی كه خب اینها به طور كلّی منكر همه چیز می شوند مثل مادّیون و طبیعیون و حتّی مسائل عالم خواب را هم منكر بشوند و آن را ناشی از یك نوع تخیلات بدانند گرچه تخیل، تخیلی باشد كه صبغهی واقعیت داشته باشد، دیگر مقام، مقامانكار است و بحثی نیست، ولی به طور كلّی همهی افراد از هر دین و مذهب و ملّت به این مسأله معترفند كه مطلبی ماوراء این دنیا هست كه از دیدگان مخفی است و انسان به واسطهی انتقال از این دنیا چه در خواب و چه در بیداری به صورت كشف و انكشاف و چه در هنگام فوت، به آن مطالب خواهد رسید، در همین حد و بیشتر نه،