مكتب اسلام مكتب عقل گرایى، حریت و انتخاب است‏

كجا شد آن روایات و آن احادیث كه‌ وَ لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا الإسراء، ٣٦ جایی كه علم نداری پا مگذار، جایی كه یقین نداری حركت نكن، كجا شد؟ این كه آیه قرآن است، این هم كلام پیغمبر است، هان؟ این یك قضیه و قس علیه فعلله و تفعلله همین‌طور در هر مطلبی و در هر قضیه‌ای انسان باید این را مرام خودش قرار بدهد، این می‌شود ریاضت.

این كه می‌گویند ریاضت، این یك اصطلاح و كار من‌درآوردی عرفا و صوفیه است و در شرع نسبت به این مساله ما اثری و مطلبی نداریم این مطلب از جمله چرندیات محض است كه اصلا نباید به این امر توجه كرد، ریاضت در اصطلاح اهل معرفت و در اصطلاح اهل معنا و در اصطلاح عرفان و اهل توحید یعنی قدم گذاشتن در هر جایی كه انسان نسبت به رضای پروردگار در آنجا اطمینان دارد، این معنا، معنای ریاضت شد، حالا بر این اساس تمام احكام شرع و تمام برنامه‌های اخلاقی و سلوكی و تربیتی كه از ناحیه‌ی شرع توسط رسول خدا و معصومین علیهم‌السلام بدست ما رسیده است تمام آنها می‌شود ریاضت.

پس مسلمان یعنی كسی كه اهل ریاضت است، شیعه‌ی امیرالمؤمنین كی است؟ آن كسی كه اهل ریاضت است، كی دنبال ائمه می‌رود؟ آن كسی كه اهل ریاضت است، كی از مكتب امام علیه السلام تخطی می‌كند؟ آن‌كه نمی‌خواهد اهل ریاضت باشد، آن كه می‌خواهد سلیقه‌ی خود را بر اراده و اختیار امام علیه‌السلام ترجیح بدهد، پس او اهل ریاضت نیست، آن كسی كه می‌خواهد فكر خود را به منصه ظهور برساند و بدون توجه به رسیدن به عمق مساله، می‌خواهد قدمی بردارد! آن كیست؟ آن فردی است كه راهش خلاف است وقتی كه راهش خلاف است پس اهل ریاضت نیست، اهل عمل به دستور نیست، ریاضت در اصطلاح اهل توحید یعنی قدم گذاشتن در هرجایی كه انسان نسبت به رضای خدا در آنجا مطمئن باشد.