تاثیر اعمال و رفتار در صورت برزخى و جنبه ملكوتى نفس

آن ٨ درهمی كه حضرت الان می‌پردازد ظلمانی نیست، اسب و قاطر زین می‌خواهد، آنچه كه او دارد می‌گیرد همین ٨ درهم است كه از أمیرالمؤمنین هم می‌گیرد، از بهترین خلق خدا دارد می‌گیرد، ولی برایش نكبت است، برایش بدبختی است، برایش جهالت است و برایش موجب مسائل و موجب تبعات خواهد بود.

حالا البته این چیزی است كه به حسب ظاهر ما آن را احساس می‌كنیم، ولی آنچه كه مربوط به اولیاء و بزرگان و ائمه است، ما در آن مسائل نمی‌توانیم اظهار نظر بكنیم. آنچه را كه احساس می‌كنیم و درك می‌كنیم، این مطلب است.

پس بنابراین تمام كارهایی را كه ما انجام می‌دهیم تمام آنها دو جنبه می‌تواند پیدا بكند: یك جنبه، جنبه نورانیت؛ و یك جنبه، جنبه ظلمانیت. هر كاری كه انجام می‌دهیم، آن عمل در نفس ما اثر دارد. یعنی وقتی كه انسان یك عمل خیر انجام می‌دهد، در نفس اثر می‌گذارد. اثر آن چیست؟ اثر آن این است كه نفس را از جنبه ارتباطش با مقام ربوبی یا به عالم نور و عالم بها و بهجت متبدل می‌كند، یا نفس را از آن نظر ارتباط به ظلمت و تكدر و قساوت متبدل می‌كند. لذا انسان این را خودش می‌فهمد مثلا در ارتباط با معاملاتی كه می‌كند، یك وقتی با یك شخصی معاملاتی می‌كند می‌بیند نفسش راحت است، خیلی نفسش آزاد است، هیچ مسئله‌ای ندارد. یك وقتی با یكی معامله می‌كند، سود هم می‌برد می‌گوید: اگر جای او بودم مثلا این كار را نمی‌كردم. مثلا كسی با من این كار را می‌كرد، خوشم نمی‌آمد. خودش را ملامت می‌كند، گرفتگی احساس می‌كند، یك خرده برایش سنگین است، این معامله‌ای كه با او كرده، این كاری كه كرده، یك مقداری برایش سنگین است. آن سنگین بودن همین است.

یعنی این كه الان در این عملی كه انجام داده، در این عمل خود را مقصر می‌بیند، خود را در این مطلبی كه انجام داده، خاطی می‌پندارد و ثقل این عمل را در نفس خود احساس می‌كند، احساس می‌كند كه یك مقداری سنگین شده، احساس می‌كند یك مقداری ثقل پیدا كرده، احساس می‌كند كه در ارتباط با فطرت و وجدان شرمنده است، این را احساس می‌كند، این احساس همان جنبه ابتعادی است كه در ارتباط با مبدأ این عمل ایجاد كرده و این خیلی مسئله است.