تاثیر اعمال و رفتار در صورت برزخى و جنبه ملكوتى نفس

علی كل حال یكی از توصیه‌هایی كه مرحوم آقا به رفقایشان می‌كردند و بسیار نسبت به این قضیه توجه داشتند این بود كه می‌فرمودند: در ارتباطاتتان بین خودتان هیچ وقت عیالات خودتان را در محذور قرار ندهید! حالا عیال انسان خسته است یكی می‌گوید برویم منزل شام!، به زحمت می‌اندازید او را، خب مثلا بچه‌داری كرده، و اگر بخواهد به این مسئله بپردازد واقعا از روی خستگی انجام می‌دهد و این تأثیر سوء دارد. ایشان می‌فرمودند: خودتان انجام دهید، تخم مرغ درست كنید، نان و پنیر و سبزی بیاورید، هر كاری می‌خواهی بكنی خودت بكن، چرا به دیگری تحمیل می‌كنی؟! چرا به دیگری فشار وارد می‌كنی؟! آن بنده خدا چه گناهی كرده‌كه در این موقعیت قرار گرفته؟ وقتی كه می‌بینی حال ندارد، بگو تو برو استراحت بكن ما خودمان سرهم‌بندی می‌كنیم. رفقا روی این مسئله توجه داشته باشند، ایشان تأكید داشتند و می‌فرمودند: آن غذایی كه از روی كراهت و اكراه در جلوی انسان گذاشته می‌شود، آن برای ذكر و برای حضور انسان ضرر دارد، و نمی‌تواند آن غذا، غذای مفیدی باشد برای سالك.

البته خب در این زمینه مطالبی بود كه بنده قصد داشتم عرض كنم و یك مقداری مربوط به مسئله غذا بوده و یك مقداری هم مربوط به مطالب دیگر كه فرصت تمام شد و رو به اتمام است و مطالب انشاء اللَه می‌ماند اگر توفیقی بود لولا البداء و بشرط الحیات خدمت رفقا برای بعد از ماه مبارك خواهیم بود.

ماه مبارك رمضان نزدیك است و قطعاً هم این مطالب بسیار در این ماه كاربرد دارد و مورد استفاده و مبتلابه ما در این ماه مبارك است.

بزرگان نسبت به ماه رمضان خیلی توجه داشتند و خیلی نسبت به تحفظ بر این ماه اصرار داشتند و آن طور كه از صحبتهای آنها بر می‌آمد، اینطور استفاده می‌شد كه خلاصه ماه رمضان است كه سرنوشت سال آینده انسان را تعیین می‌كند. آن ماه رمضان را انسان چگونه طی كند؟ چگونه سپری كند؟ هر طور سپری كند، سال آینده او هم بر همان منوال طی خواهد شد، و به جلو خواهد رفت. لذا خیلی تأكید داشتند.