تاثیر اعمال و رفتار در صورت برزخى و جنبه ملكوتى نفس

یكی از دستوراتی كه می‌دادند به افراد، دستور غسل و توبه قبل از ماه رمضان بود. قبل از ماه رمضان دستور می‌دادند كه رفقا و دوستانشان غسل توبه كنند و نسبت به خطاها و زلّات و لغزش‌ها از خداوند طلب عفو و مغفرت كنند. و بنا را بر این بگذارند كه در این ماه كه خداوند با تكلیف و الزام این سفره رحمت خودش را پهن كرده ...، با تكلیف و الزام می‌دانید یعنی چه؟ یك وقتی انسان سفره‌ای می‌اندازد و رفیقش را دعوت می‌كند و یك پیغامی می‌دهد یا احترام می‌كند و دست‌خطی هم می‌فرستد كه شما بیایید و این هم دعوتی است كه مورد لطف او قرار گرفته. یك وقتی می‌فرستد و می‌گوید كه آقا بیا و اگر نیامد اصرار بكن و بالاخره بیاورش. این می‌رود اصرار می‌كند و زورش نمی‌رسد برمی‌گردد. این دوباره می‌گوید: آقاجان برو لباس تنش بكن و همان جور لباس تن كرده نكرده دست و پایش را بگیر بیاور.

در ماه رمضان خدا اینطوری ما را به سفره‌اش دعوت كرده. یعنی دست و پای ما را گرفته بخواهی نخواهی ما را سر سفره آورده. معنای تكلیف یعنی این. غیر تكلیف یعنی مثل رجب و شعبان، روزه بگیرید! پیغمبر ماه رجب و شعبان را به رمضان متصل می‌كرد. هر سه ماه را، پیغمبر روزه می‌گرفت. در رجب و شعبان این جوری نیست، دعوت است. هر كس می‌خواهد: بسم اللَه، سفره پهن است. و مَوَائِدُ المُستَطعِمِینِ مُعِدّة تشریف بیاورید! هم رجب، هم شعبان، كارت هم فرستاده، همان دعوت انبیاء و دعوت ائمه، همه این روایاتی كه داریم كارت دعوت است كه برای ما فرستاده‌اند. انسان به مقدار آن وسع خودش، كیفیت خودش، استعداد خودش، توان خودش به هر مقداری كه هست می‌تواند روزه بگیرد. و برای او هم یك وسعتی داده شده كه حالا نمی‌خواهد بگیرد، نگیرد.

ولی ماه رمضان این گونه نیست، دیگر كارت دعوت بفرستند و تشریف بیاورید! این حرفها نیست، الزام است. الزام یعنی دست و پای شما را از خانه گرفتند و آوردند سر سفره نشانده‌اند و در را هم از پشت قفل كرده‌اند. حالا چه می‌كنید؟ بفرمایید. اینجوری خدا ما را آورده در ماه رمضان و دعوت كرده. این است قضیه! حساب این مطلب و این الزام در ماه رمضان، حساب دیگری دارد.