سرّ انتساب گناه به خود در مناجات ائمۀ معصومین علیهم السلام (1)

پس آن چه را كه اولیای خدا و به طور كل مومنین، آن عملی را كه انجام می‌دهند در این دنیا بر اساس آن جنبه ملكوتی و آن مقدار از هدف و نیت و اراده‌ای كه در قلب هر فرد وجوددارد همان مرتبه‌از نعمات الهیه در ذات در جنت برای آنها به وجود خواهد آمد، لذا در آیات قرآن هم داریم كه بهشت الان وجود دارد جهنم الان وجود دارد و (إِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكافِرِينَ) این معنایش همین است، یعنی نفس خود این عمل جهنم ساز است، جهنم درست می‌كند، ما یك جهنم نداریم به تعداد افراد در روز قیامت جهنم وجود دارد و به تعداد گناهان، در مراتب مختلف برای آنها جهنم وجود دارد حالا امام سجاد علیه‌السّلام می‌فرماید اینجا خیلی به مسئله نزدیك شدیم حضرت می‌فرماید: (اذا رأیت مولای ذنوبی فزعت) خدایا وقتی كه به ذنوب و به گناهانم نگاه می‌كنم، مرا وحشت می‌گیرد، وحشت كی برای انسان دست می‌شود، وقتی كه انسان جهنم را ببیند تا انسان نبیند تا موقعیت خود را نبیند، دلیل ندارد كه وحشت او را بگیرد

و اگر نظر شریف آقایان باشد و متوجه باشند و مسائل را پیگیری كرده باشند در آن شبها عرض كردم كه امام علیه‌السّلام شوخی نكرده، امام برای من و شما فیلم بازی نكرده، امام هنرپیشه نبوده، امام در بیان این مطالب از همه ما در مقام عرضه به پروردگار مجدتر و صادق تر و متقنتر و محكمتر، و به واقع نزدیكتر بوده است، ما از امام علیه‌السّلام در دنیا صادقتر و نسبت به آنچه كه می‌گویند، خود معتقدتر، سراغ نداریم كه چیزی به پروردگار عرضه بكند، حالا یك امام علیه‌السّلام می‌آید در خطاب با پروردگار، خوب شوخی كند، مطلب خلاف بگوید خدا می‌گوید تو كه گناه نكردی پس این همه گریه برای چه است، تو كه گناه نكردی، پس چرا می‌گویی: وقتی كه به گناه خودم نگاه كنم مرا وحشت در بر می‌گیرد. كجا تو گناه كردی تو كجا یك امر مكروه را حتی انجام دادی تا اینكه این طور فزع و جزع تو را گرفته است، امام سجاد علیه‌السّلام چه جوابی دارد بدهد مگر دروغ جایز است، انسان دروغ بگوید آیا امام سجاد علیه‌السّلام می‌تواند بگوید و قضایای خارجی را انكار كند، می‌تواند امام بگوید: من فرزند حسین بن علی نیستم من از فرزند زید بن ارقم هستم. می‌تواند بگوید، نمی‌تواند بگوید دروغ دروغ است، امام سجاد علیه‌السّلام از سیدالشهدا زاییده شده است، مادر حضرت مشخص است شهربانو دختر یزدگرد است، مادر امام سجاد علیه‌السّلام كه در همان حال زا به رحمت خدا می‌رود فوت می‌كند، امام سجاد علیه‌السّلام مادرشان را نمی‌بینند پدر امام سجاد علیه‌السّلام مشخص است مادر امام سجاد مشخص است فامیل امام سجاد علیه‌السّلام مشخص است، همه مشخص است. امام سجاد علیه‌السّلام بفرماید رفقای من اینها نیستند. ابوحمزه ثمالی امثال ذلك نیستند كسان دیگر كه مثلا فرض كنید دویست سال پیشند، خوب دروغ است چطور شد این دروغ نیست، این دروغ است امام سجاد علیه‌السّلام كه گناه نكرده، چطور به خدا می‌گوید: من گناه كردم مگر در مقام عرضه به پروردگار انسان می‌تواند از مسائل تكوینی خارجی چشم بپوشد، قضایای تكوینی خارجی كه وجود خارجی پیدا كرده است آیا می‌تواند انسان انكار كند؟