سرّ انتساب گناه به خود در مناجات ائمۀ معصومین علیهم السلام (3)

یك شخصی بیست و پنج سال سنش بود، زن نمی‌گرفت، خلاصه یك روز به او گفتیم چرا زن نمی‌گیری؟ گفت آقا ما كه همه‌اش هجده سال و چند ماهمان است، هنوز خیلی مانده، درست! خوب! بقیه مسئله را به مجلس بعد انشاءاللَه به آن موكول می‌كنیم.

راجع به مسائلی كه خوب در پیش است و ظروفی كه در پیش داریم، راجع به آن خدمت رفقا عرائضی داشته باشیم، البته خوب اطلاع دارند رفقا و می‌دانند موقعیت ماه ذوالقعده و همین طور ایام مقابل كه دهه ذیحجه است و می‌دانند كه چقدر در این موقعیت و ظرفیت بزرگان تأكید كرده‌اند!

در روایات راجع به این ایام، احادیث بسیار معجبی آمده است، اولًا در روزهای آینده روز بیست و سوم ذی قعده روز زیارتی امام رضا علیه‌السّلام است و بسیار بسیار روز مهمی‌است، برای افرادی كه می‌توانند مشرف بشوند، خوب طبعاً توفیق زیارت حاصل می‌شود و برای افرادی هم كه خوب نمی‌توانند، عذر دارند، می‌توانند از راه دور هم زیارت بكنند، عین ثواب تشرف را به آنها خواهند داد.

بنده خودم از مرحوم آقا شنیدم كه ایشان می‌فرمودند كه برای روز بیست وسوم ذی القعده هر كسی از اولیاء، چه به مرتبه اصطلاحی خودش رسیده، یا اینكه حتی نسبت به آن مطلب، نسبت به آن مرتبه حتی نرسیده است از هر نقطه دنیا خود را به مشهد می‌رساند، این جمله‌ای بود كه بنده از ایشان شنیدم، نسبت به این روز بزرگان و اولیای خدا بسیار اهتمام داشتند و الحمدلله مشاهده می‌شود كه حتّی این قضیه در بین توده مردم هم رواج پیدا كرده، سابق نبوده. سابق خوب فقط خواص از این زیارت مطلع بودند. الآن می‌بینیم نه این خود مردم هم نسبت ...

البته خوب یك چیز واضحی است كه بالاخره مسئله ولایت خوب یك مسئله‌ای است كه از تخیل و توهم ما خارج است، آن ولایت است كه قلوب را می‌كشاند و نفوس را از باطن می‌كشاند و حسابش با آن چه را كه ما در مقام ادعا هستیم یك قدری تفاوت دارد، یك قدری فرق می‌كند یا آن ولایت، ولایت واقعی امام علیه‌السّلام یا آن چه را كه مطرح می‌كنیم، فرق می‌كند.