سرّ انتساب گناه به خود در مناجات ائمۀ معصومین علیهم السلام (3)

علی كل حال، یك قضیه‌ای است كه از خود حتی موقع شهادت و موقع ولادت امام رضا علیه‌السّلام مهمتر است، این مقدار مسئله مسلم است.

ایامی كه خوب در پیش داریم ایام ذی حجه است كه طبعاً روزه مستحب است و بزرگان هم نسبت به مراقبه در این چهل روز بخصوص خیلی تأكید داشتند و بخصوص آن اذكاری كه در این ایام است، اذكار توحیدیه هم در روایات داریم روزی ده مرتبه خواندن بسیار تأثیر دارد و اگر انسان با تدبر بخواند، با فهم بخواند و با معنا، لا اله الا اللَه عدد الیالی و الدهور تا آن من الیوم الی یوم ینفح فی الصور، كه واقعاً اگر توفیق برای شخصی حاصل بشود، حقایق و اسراری را در این دعا خداوند برای او متجلی خواهد كرد، بسیار بسیار دعای عجیبی است و خود بزرگان و اولیای خدا بر خواندن این دعا در ایام ذیحجه مراقبت داشتند و روزی ده مرتبه این را می‌خواندند. بنده خودم یادم است از حضرت آقای حداد رضوان اللَه علیه كه ایشان بخصوص بر قرائت این دعا خیلی مواظبت داشتند، در همین ایام ذی حجه. روزه این ایام بسیار بسیار مهم است و همین طور سایر مراقبات هر چه بیشتر، نصیبت هم بهتر.

انشاءاللَه امیدواریم كه خداوند ما را بیش از پیش نسبت به مطالب آگاه و توفیق ما را برای رسیدن به این مراتب كه اینها را تا حدودی، بله، به قول مرحوم آقا وقتی كه یك نفر از ایشان سؤال می‌كرد كه فلانی چطور است؟ خلاصه فلانی بله، حضرت ایشان فرمودند: آشه را چشیده، آش را چشیده، این ولش نمی‌كند، حالا ما الحمدلله، همه ما این آش را چشیده‌ایم. خلاصه، این قضیه چیست، چه خبر است؟ گرچه حالا نخوردیم ولی دهان سوز و دهان دوز هم هست، این مسئله‌ای است كه بله، این از آن فلفل‌های خیلی خوب هم دارد و این چیزها، ولی خوب آن فوایدش و آن حلاوتش، آن لذتی كه دارد، آن لذت چیزی است كه هیچ چیز نمی‌تواند در این دنیا و در آن دنیا با این مقابله كند، آن لذت عجیب است، آن لذت همانی است كه زهیر می‌گوید: اگر هزار بار مرا تكه تكه بكنند و بسوزانند دست برنمی‌دارم، او از آنها چشیده و خلاصه از آن چیزها متوجه شده كه قضیه چیست و چه خبر است!