دیدگاه اهل معرفت نسبت به مساله تغذیه وکیفیت بهره‌مندی از نعمات الهی

واعجاز امیرالمؤمنین در این است كه این وصیت‌نامه امروزه باید در میان مردم خوانده بشود و قرائت بشود و پیاده بشود. وصیت توضیح داده بشود، امروزه، همین امروزه این وصیت نامه وصیت نامه عجیبی است كه مرحوم آقا هم در اول وصیتت نامه‌شان دارند كه من می‌خواستم یك وصیت نامه بنویسم ولی دیدم با توجّه به وصیت نامه امیرالمؤمنین درحاضرین دیگر نوشتن وصیت‌نامه مایه شرمندگی است. این هم این وصیت نامه! لذا ایشان فرمودند: من اولاد خودم را، همه را توصیه می‌كنم به این كه این وصیت نامه را بروند مطالعه كنند و به این وصیت نامه عمل كنند. اوّل وصیت‌نامه‌شان دارند این مسئله را و خودشان هم خیلی مایل بودند كه این وصیت نامه ترجمه بشود و پخش بشود و حتی عبارتشان این است كه در غدیریه بین همه منتشر شود! اگر خدا توفیق بدهد، احتمالش زیاد است كه ما اگر خداوند توفیق بدهد، موفّق بشویم این وصیت‌نامه را یك ترجمه سلیس بكنیم البتّه با بعضی تعلیقات كه بعضی‌ها تعلیقات می‌خواهد، عبارات حضرت مقداری نیاز به توضیح دارد، و یك مقدّمه زده بشود.

من خیال می‌كنم گرچه به ما فرصت دادند تا آخر ماه مبارك رمضان، و حد تعیین كردند، ولی خیال می‌كنم ما یك فرجه داریم تا عیدغدیر، لذا اگر تا شوّال و ... هم برسانیم برای شما مشكلی پیش نیاید.

این وصیت‌نامه را كه وقتی نگاه می‌كنیم حضرت دارند می‌گویند كه یا حسن! ولی حضرت دارند به تك تك افراد می‌گویند: ای حسن، ای حسین، ای زید، ای عمرو، ای تقی، ای مجید، ای سعید، ای فلان، به تمام افراد دارند می‌گویند كه این مربوط به تو است. این مربوط به خانواده تو، است این مربوط به زندگی است، صحبت‌های ائمه صحبت به شخص نبوده، صحبت به اجتماع بوده، صحبت به تك تك افراد بوده، تك تك افرادی كه می‌خواهند جا پا بگذارند، آنهایی كه می‌خواهند نگذارند، جهنّم! بلند شوند بروند. آنهایی كه می‌گویند بعضی از این وصیت‌نامه مربوط به قسمت زنان است و با مسائل امروز نمی‌خواند و نمی‌دانم این‌چیزها جدید و ... خب عمل نكنید! چرا این قدر داد و بیداد می‌كنید! به درك! بگذارید وضعتان برسد به همان جایی كه مال همه رسیده! خیلی داد و بیداد ندارد، آنهایی كه می‌خواهند جا پای امیرالمؤمنین بگذارند، آنهایی كه می‌خواهند در همین راه باشند، آنهایی كه بعد از یك مدّت نمی‌آیند پیش حضرت آقا گریه كنند و بگویند: غلط كردیم! هان! آنها بیایند چكار كنند؟! بیایند به این وصیت‌نامه عمل كنند. آنهایی كه بلند شوند بگویند: آی داد، آقا ما اشتباه كردیم، حرف شما را گوش ندادیم، حالا چكار كنیم؟ حالا چكار كنیم؟! گفتیم: نكنید، گفتیم: تماس نداشته باشید، كسی با شما تماس نگیرد! گفتیم یا نگفتیم به شما؟ چشمتان چهار تا، دندتان نرم، حالا بكشید كه سزاوار هستید كه به این منجلاب شما مبتلا شوید و فرو بروید، چرا؟ چون به این وصیت نامه عمل نمی‌كنید! عمل نمی‌كنید به این وصیت‌نامه! وقتی كه این وصیت را امیرالمؤمنین می‌كند، مگر با كسی دشمنی دارد؟! مگر با كسی پدركشتگی دارد؟! می‌گوید: بابا راه سعادت این است! می‌خواهی، بسم اللَه! نمی‌خواهی، خودت می‌دانی! خودت می‌دانی، راه سعادت این است! بفرما این راه، این هم چاه. خب هر كی می‌خواهد بسم اللَه! هر كسی هم نمی‌خواهد! نخواهد ما وصیت را كردیم و تكلیف خود را انجام دادیم. خداحافظ، رفتیم.