حجیت ذاتی قول و فعل اولیاء خدا

وقتی مردم برای قضاوت خدمت حضرت داوود می‌آمدند، بر طبق روایت صحیحه، حضرت داوود بینّه نمی‌خواست. می‌گفت: حق با تو است، و تو بر باطل هستی! تمام شد! این‌طور حكم می‌كرد. مطالبی هم درباره ایشان نقل شده كه مطالبِ زیادی است. و در روایات داریم كه وقتی حضرتِ بقیه اللَه ارواحنا فداه ظهور می‌كنند، بر طبق قضاء حضرت داوود حكم می‌كنند. دیگر بینه و شاهد بیاور و این حرف‌ها نیست! می‌آیند و می‌گویند: تو بیا و تو هم بیا، حق با تو است، تو هم برو پی كارت! تمام شد! نفر بعد! بیاد!

دیگر برای آن پرونده باید صورت جلسه بنویسد و شهود امضا كنند و بیا و برو و نماینده آن سازمان و دادستان بروند و ببیند و مسائل را مطرح كند و ... از این مطالب نیست. حضرت در آنجا می‌آیند، اگر صد نفر هم باشند، همه را به ده دقیقه راه می‌اندازند! تو بیا داخل، بعد نفر بعدی! بیا حرفت چیست؟! پا شو برو! اصلًا هنوز نگفته، می‌فرمایند: آقا اصلًا حق با تو است، خداحافظ! برای چه می‌خواهی بیایی وقت من را بگیری؟ مثل اینهایی كه می‌گویند چند دقیقه خدمتتان یك عرضی دارم، می‌آیند و دو ساعت می‌نشینند!!

حضرت امام زمان ارواحنا فداه هم به آنها می‌گویند می‌خواهی وقت من را بگیری؟ همین كه دو نفر می‌آیند، می‌فرمایند: آقا حقّ با تو است، خداحافظ شما! اینجوری است، انشاءاللَه ببینیم. انشاءاللَه امیدواریم كه خداوند بر ما منّت بگذارد و ظهور آن حضرت را ببینیم و مشاهده كنیم و آنوقت بفهمیم كه حكومت امام علیه‌السّلام و ولایت امام معصوم علیه‌السّلام در چه مرتبه‌ای هست. بیایم و نگاه كنیم كه در چه مرتبه‌ای هست. بله! آنوقت و آن موقع خنده دارد، خنده‌ها را باید بگذاریم برای آن موقع! حالا نگه دارید، نخندید ها! حالا نگه دارید، آن موقع، یك فرق‌های كوچكی دارد و یك چیزهایی را مشاهده خواهیم كرد و خواهیم دید كه كلام اولیاء الهی در این‌گونه مطالب، از چه ریشه‌هایی نشأت می‌گرفته است.