مراد از احیای مجالس ذکر اهل بیت علیهم السلام

متوجّه باشد كه برای رسیدن به سیدالشهداء خلاصه نباید آدم چیزی برای خودش بگذارد. اگر بگذارد، نمی‌تواند در آن خیمه برود. نمی‌تواند در آن خیمه وارد بشود. هركس! یكی پول دارد، یكی مال دارد، یكی شخصیت دارد، یكی علم دارد، یكی رفیق و مرید و از این حرف‌ها دارد، هرچه بخواهی برای خودت بگذاری از كیسه‌ات رفته و فایده‌ای ندارد. و باید به این موضوع توجّه كرد كه چرا عیال او آمد به جای اینكه تحت احساسات قرار بگیرد و بیشتر مانع بشود: نه نه نه نروی یك وقتی! این پیغامی كه آمد از طرف سیدالشهداء امام حسین، یك وقت نروی جواب بدهی، خب معلوم است حضرت پیغامش چیست، خب معلوم است، یك وقت نروی!

نه! خودِ زنش دارد هلش می‌دهد! می‌گوید نشسته‌ای اینجا داری چه كار می‌كنی چرا مثل دیوار همین‌طوری نگاه می‌كنی؟ چه شده؟ خب پیغام است، بلند شو برو! نمرده‌ای كه! بلند شو ببین چیست؟ حضرت چه می‌گوید؟ خب گوش داری عقل داری فهم داری خب بفهم.

و زن‌های ما بدانند كه به جای اینكه برای رسیدن به سعادت اخروی، خانواده و شوهر را تشویق كنند، سنگ جلو نیندازند! این را از زن زهیر یاد بگیرند. كه آمد شوهرِ خود را تشویق كرد. او هم می‌توانست مثل زن‌های دیگر: نه نرو، نرو بابا چه‌كار داری؟ بیا بابا! تو كه عمرت هنوز به سر نیامده! من چه می‌شوم؟ خود را وسط نینداز، من چه می‌شوم؟!

این من چه می‌شوم، دو روز دنیاست؛ بقیه‌اش چه؟ یك آجر به كله‌ات بخورد دراز به دراز افتاده‌ای بابا، به دو روز هم نمی‌رسد. ولی آن طرف قضیه چه؟ آمد، با دست خود سعادت ابدی و خلود در بهشت و جنّات و نعیم پروردگار را هم برای شوهرش و هم برای خودش خرید.

این درس را باید از كجا یاد بگیریم؟ در همین مجالس باید یاد گرفت دیگر، ما كم نداریم مسائلی كه در اینجا انسان می‌تواند از آنها برای تصحیح راه و برای تصحیح مسیر استفاده كند. قدم به قدمِ واقعه كربلا درس است. قدم به قدمش. آدم از كجا بگوید؟! از چه دریچه‌ای بخواهد نگاه كند؟ خیلی عجیب است! خیلی عجیب است.