سلوک عقلانی و اهمیت مساله مراقبه
فقره : فَقَالَ: أَمَّا اللَوَاتِي فِي الرِّيَاضَةِ: فَإيَّاكَ أَنْ تَأْكُلَ مَا لاَ تَشْتَهِيهِ، فَإنَّهُ يُورِثُ الْحَمَاقَةَ وَ الْبَلَهَ؛ وَ لاَ تَأْكُلْ إلاَّ عِنْدَ الْجُوعِ؛ وَ إذَا أَكَلْتَ فَكُلْ حَلاَلاً وَ سَمِّ اللَهَ وَ اذْكُرْ حَدِيثَ الرَّسُولِ صَلَّي اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ: مَا مَلاَ ءَادَمِيٌّ وِعَآءًا شَرًّا مِنْ بَطْنِهِ؛ فَإنْ كَانَ وَ لاَبُدَّ فَثُلْثٌ لِطَعَامِهِ وَ ثُلْثٌ لِشَرَابِهِ وَ ثُلْثٌ لِنَفَسِهِ - و تذکراتی بمناسبت آستانه حلول اشهر مبارکه ثلاثه
مرتب سازی:
سلوک عقلانی و اهمیت مساله مراقبه
11در خصوص ساختمانی كه انسان میسازد، ساختمانی كه انسان میخواهد بسازد یك وقتی ساختمان اقتضا میكند در این خصوص خیلی مسائل زیاد است، الی ماشاء اللَه، در هر جا كه ما دست بگذاریم كه بتنی باشد، وضعیت، زمین، لرزش، حركتها، محاسباتی كه انجام میشود، یك وقتی نه فرض كنید كه موقعیت، موقعیتی است كه حالا فرض كنید با تیر آهن و آجر هم میشود، حالا آدم بگوید نه من حتما باید بروم و این مخارج را انجام بدهم تا اینكه اینكار را انجام بدهم، آن میشود اسراف، این میشود عقلانیت. لذا هر چیزی در جای خودش میتواند در این معیار قرار بگیرد.
خب این تتمه مطلبی بود كه راجع به آن صحبت شد و اما مطلبی كه به مناسبت این ایام و لیالی كه در آستانه ماه رجب و همینطور شعبان و رمضان هستیم. اشهر متبركه ثلاثه در بین بزرگان و اهل معرفت بسیار مورد اهتمام و مورد توجه بوده است. مطالبی است كه بزرگان قبل از ورود در ماه رجب به شاگردان خودشان تذكر میدادند دأب و دیدن مرحوم آقا رضوان اللَه علیه هم به همین منوال بوده و بنده تا آنجا كه یادم هست هر سال چه به صورت عمومی و چه به صورت خصوصی چه آن زمان كه در تهران بودند و چه پس از آن كه به مشهد مهاجرت كردند برای افراد و دوستان و اصدقا و رفقایشان تذكر میدادند.
مهمترین مطلبی كه بنده در خاطر دارم كه روی آن تكیه میكردند مسئله إعمال مراقبه بود. این مسئله را من خیال میكنم قبلًا یكی دو مرتبه در جمع رفقا عرض كردهام كه مسئله مراقبه را ما شوخی میگیریم و خیلی به آن توجه نداریم، از اشتباهات بسیار بزرگی كه ما معمولًا به آن دچار هستیم این است كه ما راه خدا و سیر و سلوك را فقط در انجام اعمال عبادی و ذكر و نماز شب و امثال ذالك بحساب میآوریم و این هم از تصورات نفس است. نفس همیشه نسبت به انجام وظایف خودش میخواهد سر باز بزند و یك حالت دلخوشكنكی برای كارهای خودش دست و پا كند، آن چه را كه باید انجام بدهد از آن فرار كند و آنچه را كه نباید انجام بدهد به یك نحوی برای خود دلیل بیاورد.