سلوک عقلانی و اهمیت مساله مراقبه
فقره : فَقَالَ: أَمَّا اللَوَاتِي فِي الرِّيَاضَةِ: فَإيَّاكَ أَنْ تَأْكُلَ مَا لاَ تَشْتَهِيهِ، فَإنَّهُ يُورِثُ الْحَمَاقَةَ وَ الْبَلَهَ؛ وَ لاَ تَأْكُلْ إلاَّ عِنْدَ الْجُوعِ؛ وَ إذَا أَكَلْتَ فَكُلْ حَلاَلاً وَ سَمِّ اللَهَ وَ اذْكُرْ حَدِيثَ الرَّسُولِ صَلَّي اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ: مَا مَلاَ ءَادَمِيٌّ وِعَآءًا شَرًّا مِنْ بَطْنِهِ؛ فَإنْ كَانَ وَ لاَبُدَّ فَثُلْثٌ لِطَعَامِهِ وَ ثُلْثٌ لِشَرَابِهِ وَ ثُلْثٌ لِنَفَسِهِ - و تذکراتی بمناسبت آستانه حلول اشهر مبارکه ثلاثه
مرتب سازی:
سلوک عقلانی و اهمیت مساله مراقبه
8درباره كیفیت مسائل و مصارف در جلسه قبل عرض شد كه سالك همیشه باید آن شیوه و آن كاری را كه از نقطه نظر عقلانی، آن كار به تعقل نزدیكتر است آن را اختیار كند و به دنبال اعتبارات و سخن مردم و شعار و این طرف و آن طرف نرود. این كه حالا مردم چه میگویند؟ خب بگویند، برای خودشان بگویند، این كه اگر من اینكار را كردم درباره من چه قضاوت میكنند؟ ...، كار باید كار درستی باشد، كار صحیح باشد، كار باید كار درستی باشد.
یكی از دوستان و رفقا تذكری دادند كه پس معیار برای اسراف چیست؟ دركجا اسراف است و در كجا عمل عمل صحیح است؟ معیار همین معیار عقلانیت است، شما در كاری كه دارید انجام میدهید یك وقتی به خود نفس عمل نگاه میكنید، به خود نفس فعل نگاه میكنید، یك وقتی به جنبههای دیگرش نگاه میكنید، وقتی كه یك ظرف را میخرید یك وقتی آن ظرف را برای استفاده میخرید، یك وقتی آن ظرف را برای زرق و برق میخرید، این میشود اسراف.
یك وقتی ظرف را میخرید برای اینكه نشكند و دوام داشته باشد وقتی بچه از دستش میافتد این ظرف نشكند تا اینكه شما مجبور بشوید دوباره بخرید، به صحتش نگاه میكنید كه چه مادهای باشد كه ضرر نداشته باشد، برای بدن مفید باشد، در این ظروفی كه موجب ضرر هست [مثل ظروف تفلون] خب خیلیها میگویند كه نباید غذا خورد، نباید در آن غذا پخت كرد و در معرض باشد، و خب الان هم خیلی از این مسائل روشن شده است. خود مرحوم آقا هم در زمان حیاتشان خیلیها را دعوا هم میكردند كه چرا این ظرفها هست؟ چرا در این ظرفها غذا درست میكنید؟ اما یك وقتی نه، انسان میخواهد این ظرف را بخرد و علاوه بر آن جنبه مفید بودن و افادهای كه دارد كه خود اصل مسئله مورد نظر است، سراغ چیزهای دیگر هم میرود، خب این الان قشنگتر است از آن كه در خانه فلانی است! توجهش به چشم و هم چشمیهاست! توجهش به تفاخر و اینهاست و به این گونه موارد نگاه میكند، خب البته این میشود خارج از آن جنبه عقلانیت، و این خارج شدن از آن جنبه صحت و سلامت و صلابت است. یك وقت انسان به دنبال یك جنسی میگردد كه این جنس خراب نباشد، درست باشد، هر روز نیاز به تعمیر نداشته باشد، خب معلوم نیست كه اوضاع چطوری است، یك چیزی را میخرد و میآورد در منزل، هنوز یك هفته نگذشته باید دنبال تعمیركار برود! و وقت و هزینه صرف كند، بعد هم میگویند استاندارد ...،