کیفیت تاثیر نیّات نفسانی بر عمل

توضیحات:

شرح فقره وَ أَمَّا اللَوَاتِي‌ فِي‌ الْحِلْمِ: فَمَنْ قَالَ لَكَ: إنْ قُلْتَ وَاحِدَةً سَمِعْتَ عَشْرًا فَقُلْ: إنْ قُلْتَ عَشْرًا لَمْ تَسْمَعْ وَاحِدَةً! 1ـ در فقره و اما اللواتی فی الحلم اموری است که باید درباره حلم، بردباری و صبر در ارتباط با مردم و مسائل اجتماعی تحمل کرد، و اگر این مطلب رعایت شود تمام گرفتاری‌ها از اجتماع برمی‌خیزد. 2ـ منظور امام در اینجا سکوت نیست، بلکه کیفیت موضع‌گیری و اتجاه نفس انسان است. 3ـ معیار و ملاک در موضع‌گیری‌های افراد، از دیدگاه نفس آنها تعیین می‌شود و این به تناسب و عدم تناسب و صفاتشان مربوط است. نباید به تعریف مردم نگاه کرد، باید دید این تعریف از چه چیز نشأت می‌گیرد. 4ـ مسئولین هیئتی در طهران به مرحوم علامه طهرانی اصرار داشتند که شما مسئولیت هیئت را به دست بگیرید، ایشان گفتند: اگر مسئولیت را به ‌دست بگیرم اول می‌گویم جناب‌عالی بروید کنار، می‌روید یا نه؟ آنها گفتند: آقا خیلی مخلص سرکاریم، خداحافظ شما و رفتند. 5ـ مرحوم والد به من فرمودند: آسید محسن مواظب خودت باش، مواظب اطرافیانت باش! اینها دورت می‌آیند و بدون اینکه متوجه باشی اختیار امورت را به دست می‌گیرند، و تو را کم‌کم به همان مسیری که مورد تمایلات، افکار و توقعات آنهاست می‌برند، و بعد با سر به جهنم می‌اندازند و هیچ کاری هم به کارت ندارند. 6ـ چرا انسان وقتی با مسئله‌ای مواجه می‌شود می‌خواهد بر آن غلبه کند؟ چرا در یک دعوا و تنازع، انسان نمی‌خواهد آنچه را که هست مطرح شود؟ همه اینها به خاطر حبّ نفس است، به حق کاری ندارد، نمی‌خواهد ضعفی متوجه او شود و فقط برای او موقعیتش مهم است. 7ـ احساس تکلیف شرعی آنجایی‌ است که اگر انسان مطلبی را بگوید یا نگوید برایش فرقی نکند و پای خودش در میان نباشد و فقط او یک ناقل باشد. 8ـ مرحوم علامه طهرانی با ترور و اغتیال مخالف بودند و آن را حرام می‌دانستند، ایشان مخالف ترور شاه بودند و از ایشان فرموده بودند که در آن ترور مرحوم میلانی و مرحوم سرلشگر قرنی بودند و من در این مسئله ساکت بودم. 9ـ مسلم ابن عقیل در آن منزل می‌توانست ابن زیاد را ترور کند و با این کار جریان کربلا تمام بود، اما نکرد چون عاشورا دیگر اسوه واقع نمی‌شد؛ امام حسین من نمی‌بیند تا اینکه ترور کند یا نکند، او براساس تقدیر، مشیت و رضای الهی حرکت کرد لذا به مقام شفاعت کبری می‌رسد. 10ـ به یاد

در حال بارگذاری...

00:00:00

پخش صوت

کیفیت تاثیر نیّات نفسانی بر عمل

9

به جز از علی كه آرد پسری ابوالعجایب‌ *** كه علم كند به عالم شهدای كربلا را¹
آن دیگر امام حسین نبود برای ما، یك آدم جنگ‌آوری بود، مسلمان بود، نماز می‌خواند، روزه می‌گرفت، پسر پیغمبر هم بود، آدم خوبی هم بود، مسلم‌بن‌عقیل هم همین‌طور، اینها آدم‌های خوبی بودند، نماز می‌خواندند، عالم هم بودند ... امّا امام‌حسین دیگر نبودند، چرا؟ چون امام‌حسین ترور نمی‌كند، كشته هم می‌شود بشود! او نمی‌گوید: من بمانم، منی در كار نیست، امام‌حسین من نمی‌بیند تا اینكه ترور كن یا نكن، او می‌بیند و او حساب و كتاب دارد، او خط دارد او منطق دارد، او مطلب دارد و براساس رضای او و تقدیر او و مشیت او اگر حركت كرد این می‌رسد به شفاعت كبری و اگر حركت نكرد و ایستاد و توقف كرد و خودش را هم در اینجا یك‌خرده به حساب آورد، یك‌خرده به حساب آورد، ما بمانیم‌ها حواسمان جمع باشد، متوجّه هستید چه می‌خواهم عرض كنم؟ ما بمانیم، ما بمانیم اسلام مانده ...، نه بابا جان! تو كه سهل است، ده‌میلیون مثل تو هم بماند یا برود تفاوتی نمی‌كند، ما بمانیم تا اسلام بماند! امام‌حسین می‌گفت: نه چرا؟ اتّفاقاً من بروم اسلام می‌ماند، من باید بروم تا اسلام بماند، فرزندان من باید بروند تا این حركت ادامه داشته باشد، تا این راهی كه باز شده، این راه هموار باشد تا این چشمه‌ای كه باز شده، این چشمه جوشان باشد من باید بروم، فرزندم باید برود، علی‌اصغر من باید برود برادرهایم بروند، برادرزاده‌هایم بروند بهترین اصحابم هم بروند، بعد هم تازه جریان اسارت، كه آن خودش هر روزش یك كربلایی بود، بعد آن جریان باید پیش بیاید! اینها همه به خاطر چیست؟ به خاطر این است كه اینجا، این وسط در میان نیست خود در میان نیست، فقط به او نگاه می‌كند، فقط به او نظر می‌اندازد. این درسی كه ما باید در جریان عاشورا بگیریم و سیر حركت امام‌حسین باید بگیریم این واقعاً درس عجیبی است، یعنی سعادت ما منوط به این مطلب است كه این مطلب را دربیابیم كه آیا در این مسائلی كه اتّفاق افتاد در این قضایایی كه اتّفاق افتاد ....
1. گزيده غزليات، غزل هماى رحمت، محمد حسين بهجت تبريزى (شهريار).