مراد از کلمۀ «مولا» در فرمایش پیامبر اکرم در روز غدیر خم

این فقط در وجود علی است، دیگران، [خلفاء] ثلاثه و افراد دیگر و اشخاص دیگر هر كسی می‌خواهد باشد نمی‌توانند این مطلب را محقق كنند، فقط علی می‌تواند. لذا پیغمبر می‌گویند كه باید علی باشد، بعد از علی امام حسن باشد، بعد سید الشهدا باشد، بعد امام سجاد باشد و همینطور در تتمه. مسئله غدیر این است قضیه‌اش، كه انسان خود را در تحت اراده و اختیار یك ولی كامل برای رسیدن به فعلیات قرار بدهد، وقتی مسئله این است آن وقت چطور ما می‌توانیم بگوییم كه مطلب غدیر برای هزار و چهارصد سال پیش است، قضیه غدیر امروز از هر زمانی برای ما واجب‌تر و لازم‌تر است اتفاقا از هر زمانی نیاز ما به وجود امام و به آن ربط امام، منتهی ما معتقد هستیم بر اینكه امام حاضر و حی با اشراف و سیطره‌ای كه بر قلوب دارد و بر نفوس دارد آن ربط را ایجاد می‌كند، آن نور را می‌تاباند، و آن حقیقت را در انسان به وجود می‌آورد، بقیه نه، نسبت به این مسئله جاهلند و در انتظار و در غیبت به سر می‌برند.

این نكته نكته‌ای است كه بزرگان و مولانا به این نكته اشاره دارد در آنجایی كه می‌فرماید غرق نورم گرچه شد سقفم خراب! واقعا خیلی عجیب [می فرماید.] می‌گویند مولانا از اهل تسنن است، جداً این اشعاری كه مولانا دارد و تعاریفی كه مولانا می‌كند اگر یك شیعه از أمیرالمؤمنین می‌كرد خود شماها به این‌غالی و غُلُو نمی‌گفتید؟ اگر یك شیعه، یك عالم شیعه می‌آمد این مطالبی كه این مرد بزرگ راجع به أمیرالمؤمنین دارد او می‌گفت نمی‌گفتید این آدم غلو كننده و غالی است؟

می‌گوید گرچه خانه من از بین رفت. وقتی كه بزرگ خاندان از بین می‌رود می‌گویند سقف خانه خراب شده، پدر اگر از دنیا برود یا مادری به یك مصیبتی مبتلا شود می‌گویند این خانه سقفش خراب شده، می‌گوید گرچه خانه من سقفش خراب شد ولی من غرق نورم،