اولیاء الهی مجرای نزول مشیّت پروردگار

به قول آقا سید یا آقا شیخ محمدحسن طالقانی بود فوت كرد بی‌حجابی و فلان این حرف‌ها بود، رفت نجف پیش، در یك جلسه‌ای بود مرحوم نائینی بود، آقا شیخ مرتضی طالقانی بود، عرض كنم حضورتان كه، مرحوم آقا سید جمال گلپایگانی بود عده‌ای بودند و رفته بودند دیدن او و از ایران آمده بود و مجلسی بود، یكی از علمای نجف شروع كرد از این آقا شیخ محمدحسین كه ایران چه خبر و آقا ایران از حوادث ایران بفرمایید، آقا كه از حوادث اخیره و حدیثه چه هست و آن هم شروع كرد به گفتن بله آقا بی‌حجابی شده است یك مشت أنتر آمدند بیرون حال آدم به هم می‌خورد فلان می‌كنند آقا چه وضعیه؟ یك‌دفعه آقا شیخ مرتضی گفت: ای الاغ ای الاغ خیلی الاغی! گفت: چرا؟ گفت: آخر آن صورت‌های به آن قشنگی را تو می‌گویی عنتر كجایش عنتر است؟ حالا خدا تكلیف كرده نگاه نكن حرف دیگر است. چی چی عنتر است. خیلی هم قشنگ است از تو كه قشنگ‌تر است.

صدای زیبا، زیبا است. اما ما دستور داریم به این صدای زیبا توجه نكنیم، این یك مطلب دیگر است. شرع هم برای همین آمده است، رعایت حدود نه اینكه آمده اصل قضیه را از بین ببرد، بگوید قشنگ، قشنگ نیست نه آقا قشنگ، قشنگ است.

ان اللَه جميل و يحب الجمال؛¹ این جمال را خدا به این داده این صدا را خدا به این داده این كمال و حیات را خدا به این داده این از كجا آورده؟ از كجا آورده؟ شما بگویید بله آقا در شكم مادر و این حرف‌ها با خوردن بعضی از چیزها و نمی‌دانم گیاهان و نمی‌دانم غذاهای متنوع و كذا و این حرف‌ها

و ... تأكله الحبلی و یحسن الولد²

عرض می‌شود كه خربزه‌³ بخورد چه می‌شود نمی‌دونم، سفرجل بخورد چه می‌شود، كه بِه بخورد فلان خب این خاصیت‌ها را كی در این سفرجل و خربزه و عرض می‌شود كه اطعمه و عرض می‌شود كه نعمت‌ها و اینها كی قرار داده، كی قرار داده؟ غیر از یك حی قیوم قادر علی الإطلاق مگر اینها از خودشان بودی دارند كه نمودی داشته باشند، ندارند. بله؟ پس بنابراین اصلًا چرا ما باید بیاییم و در قبال ولی بیاییم فرد دیگری را در نظر بیاوریم، قدرت دیگری را در نظر بیاوریم.