علّت عدم شرمندگی انسان از ارتکاب گناه در قبال خداوند

علیک بها صرفاً فاِنْ شِئْتَ مَزَجَها فَعَدْلُکَ عن ظَلمِ، ظَلْمْ یعنی آب دهان، آب دهان حبیب هوُ الظُّلمُ ـ حالا دیگر تفسیرش را آقایان بکنند. که چرا حالا در اینجا ظلم الحبیب آورده و این ها؟ و دیگر این ها بحث خارج می‌شویم درست است؟ ـ این ابن فارض می‌گوید چی؟ می‌گوید در وهلۀ اول فقط ذات را داشته باش همان که آقای حدّاد می‌گویند توحید صِرْف، مثل سُنّی های متعصّب بقول مرحوم قاضی، هیچی حالیش نیست! غیر از توحید هیچی نمی‌داند.

وَ اِنْ شِئْتَ مَزجِها خب حالا آن را نه، آن بعضی‌ها اینطور هستند، بعضی‌ها. حداقل از این تعیّن که امام علیه السّلام است از این دیگر پایین‌تر نیا. فقط جمیع مسائل را منحصر در امام بکن نه اینکه دیگر بروی سراغ بقیّۀ کثرات. زید، عمرو، این، آن بالا پایین استاد فلان اینا کی هستند؟ فقط امام علیه السّلام و بس. اگر از امام دیگر بخواهی تنازل بکنی دیگر به خودت ظلم کردی. دیگر خسران برای تو حاصل شده.

خب نمی‌دانیم دیگر ان شاءاللّه این فقره را هم تا اینجا ما تمام کنیم. می‌خواستیم راجع به فقرات دیگر که می‌رود برای ـ اگر خدا توفیقی داد ـ شب های دیگر. حالا ما هم از خدا این را می‌خواهم: خدایا در این ماه مبارک رمضان بر ما تفضّل کن و آنچه را که آن اولیاء خاص ـ حالا که قرار است او اجابت کند چرا ما کم بگذاریم؟ هان؟ قرار است آن درست کند دیگر؟ ـ خدایا همان علیک بها صرفاً را بما بده. که آن مورد نظر آن ها هم هست.

اللهم صل علی محمد و آل محمد