عدم محدودیت ارتباط با خدا به زمان و مكان خاص

«الصّلوة خیرُ موضوعٍ فَمَن شاءَ استَقَل فُمَن شاءَ اسْتَکثَر»¹ نماز بهترین حکمی است که از جانب پروردگار تشریع شده است هر که می‌خواهد کم می‌خواند هر که می‌خواهد زیاد می‌خواند یک مواردی هم داریم کراهت دارد، البتّه خب در حمّام کراهت دارد در شوارع کراهت دارد اینجا جاهایی است که خب کراهت دارد امّا همیشه ربط هست همیشه دعا هست همیشه آن تعلّق وجود دارد.

و همین مسأله موجب شد که هانری کربن که با مرحوم علّامه طباطبائی ارتباط داشت، گفته بودند من از نقطه نظر خصوصیات مکتب نصرانیت و یهودیت و سایر مکاتب و امتیازش با اسلام که همیشه این باب مراوده و تعلّق را باز نگه می‌دارد به حقانیت اسلام رسیدم که این دین باید حقّ باشد این دین صحیحی باید باشد دینی که اصلًا هیچ حدّ و مرزی برای ارتباط انسان با خدا قرار نداده است. شبانه‌روز [را] هم به پنج مرتبه تقسیم کرده در هر وقتی یک نماز بخوانی صبح یک نماز ظهر یک نماز عصر یک نماز غروب یک نماز شب یک نماز همه را با هم نباید بخوانی، اینطور نیست، تازه نوافل را هم این طرف و آن طرفش داده است که اگر بخواهید حسابش را کنید همه بیست و چهار ساعت تقریباً در حال نماز و توجّه و اینها قرار می‌گیرد این مال چیه؟ این مال آن دوام ارتباط و برقراری ارتباط است.

«وَ انَّهُ لِیغانُ على قَلبى وَ انَّى لَا اسْتَغْفِرُ اللَه کلَّ یومٍ سَبْعین مَرَةٍ»² پیغمبر می‌فرماید: همین ارتباط من با اجتماع، این ارتباط من، خلاصه بی هیچی نیست، این نحوه ارتباط ولو اینکه ارتباط بر اساس احکام است بر اساس ارتباطات معنوی است ولی بالأخره این نحوه ارتباط در آن جنبه دقیق و ظریف ربط من با خدا، بی‌تأثیر نیست «لیغان» یعنی یک پوششی یک ستاری یک چیز نازکی‌ «لِیغانُ على قَلبى وَ انَّى لِاسْتَغْفِرُ اللَه کلَّ یومٍ سَبْعین مَرَةٍ» آقا شوخی نیست! پیغمبر می‌فرماید: هر روزی هفتاد مرتبه من هی استغفار می‌کنم یعنی هی استغفار می‌کنم تا آن غِین از بین برود تا آن سِتار هی از بین برود هی استغفار می‌کنم نمی‌گذارم بماند تبدیل به وسخ بشود و سفت بشود تا احساس می‌کنم فرق کردم با نیم ساعت قبلم، فوری! نمی‌گذارم تا وقت نماز، همانجا درست می‌کنم بعد جلو می‌روم می‌رسم به اوقات دیگر، خب اینها افرادی بودند که مواظب بودند اینها افرادی بودند که بر ....