عدم محدودیت ارتباط با خدا به زمان و مكان خاص

چرا اینطور بودند؟ چون می‌دانستند که چقدر مسأله مهمّ است ائمّه و سائر اولیاء می‌دانستند که اگر این جور نکنند سرشان کلاه رفته است! نیست نسبت به مقام عزّ ربوبی و نعمات بی‌حدّ و اطلاق‌ پروردگار اطّلاع داشته‌اند و الّا چرا پیغمبر این کار را می‌کردند؟ چرا؟ ول کنه دیگر، دیگر خب کردیم که کردیم، حالا سر ظهر نماز می‌آید دیگر، نماز می‌خوانیم دیگر، چون می‌داند رسول خدا که همین الآن اگر درست نکند این قضیه را، می‌آید این نفسی را که الآن غین دارد ولو در ارتباط با افراد به همین مقدار، بی‌هیچ چیز نیست اثر می‌گذارد والّا اگر تفاوت داشته باشد خب نمی‌کند می‌رود می‌گذرد از مسأله، اهمیت مسأله برای پیغمبر چه هست؟ نمایان است.

پس بنابراین در اسلام است که این باب طلب و ارتباط با پروردگار همیشه برقرار است این از جنبه چیست؟ از جنبه اسلام امّا از جهت سلوکی ببینیم وقت می‌رسیم یا نه؟ ظاهراً دیگر تقریباً دارد یک ساعت می‌شود هان؟ خسته شدیم، هفت دقیقه است خب بیش از هفت دقیقه کار می‌برد. ان‌شاءاللَه طلبمان، یک چند شب دیگر باقی مانده است، دیگر تمام شد، دیگر ماه رمضان هم تمام شد واقعاً دستمان هم خالی است جداً. دیگر اگر به لطف و کرامت خودش نگاه کند و الّا از این طرف هیچ چیزی خلاصه وجود ندارد. ان‌شاءاللَه که تتمّه‌ی مسائل برای فردا شب.

اللَهم صل علی محمد و آل محمد