علت محدود نبودن ارتباط با خدا به زمان ومکان خاص

امام هادی علیه‌السّلام مقداری از اواخر عمرشان، آن حضرت اصلًا در معسكر بوده ارتباط نداشتند با افراد پس بگوییم كه اینها هم تو غیبت بودند؟ اصلًا ارتباطی نداشتند. چطور كه امام زمان الآن می‌تواند هر جایی برود آنها نمی‌توانستند بروند، اگر به حسب ظاهر باشد، به حسب امامت خب آن یك مطلب دیگری است. به حسب ظاهر امام زمان هر جا الآن بخواهد می‌رود ولی امام هادی و امام عسكری توی عسكر و توی لشكرگاه حبس بودند موسی‌بن‌جعفر چند سال در زندان حبس بود در سلول انفرادی حضرت را حبس كرده بودند به غلّ و زنجیر بسته بودند در آن اواخر، خیلی عجیب ها! به پاهای حضرت! آن وقت در عین حال موسی بن جعفر اطّلاع نداشت؟ باب بین حضرت و بین شیعیانش مسدود بود؟ ارتباط مسدود بود؟ این حرف‌ها چیه؟ حالا اینها یك غیبتی می‌شنوند خیال می‌كنند غیبت حالا چیه؟ غیبت از چشمان مخفی است همین والّا مسأله‌ای اتّفاق نیفتاده تازه پدران آن حضرت از نظر ارتباط با مردم دستشان تنگ‌تر از خود امام زمان است پس بنابراین چیه؟ همیشه در باز است همیشه باب باز است.

خب دیگر وقت گذشت و به اینجا رسید. گفت چی؟ دفتر تمام شد و به آخر رسید عمر ما همچنان در اوّل وصف تو مانده‌ایم. ان‌شاءاللَه اگر خدا توفیق بدهد برای شب‌های بعد. یكی و دو سه شب دیگر بیشتر باقی نمانده تا ببینیم خدا چه قسمت‌مان كرده است.

اللَهم صل علی محمد و آل محمد