حقیقت رجاء به خداوند متعال و مراتب آن

اما نه امیدواریم که مورد رحمت خدا واقع شود خب خدا هم می‌گوید قربان عمه‌ات بروم، امیدواریم، باش تا وقتش برسد. امیدواریم خداوند دست ما را بگیرد برو پی کارت تو دروغ می‌گویی تو هیچ هم امید نداری، نداری چرا دروغ می‌گویی؟ امید داری؟ امید داری بلند می‌شوی می‌روی این کار را می‌کنی؟ می‌دوی بلند می‌شوی این کار را می‌کنی امید داری؟

آمده بود شخص پیش مرحوم آقا، گفت آقا نمی‌دانیم نمی‌دانیم وضعمان چی و از این حرف‌ها؟ حالا من اسم نمی‌برم. اگه اسم ببرم همه می‌شناسند. نمی دانیم کارهایی که انجام می‌دهیم أم للجنّه ام إلی‌ النار به سوی بهشتیم یا به به سوی جنتیم؟ خب ول کن، شوخی نداریم، ول نمی‌کنی دروغ داری می‌گویی آمدی می‌خواهی سر آقا را هم کلاه بگذاری با همین حرفت آمدی می‌خواهی سر آقا را کلاه بگذاری، می‌خواهی خودت را آدم متواضعی نشان بدهی حالا پیش یک معلم اخلاق رسیدی یک حرفی هم زده باشی برو پی کارت جمع کن چه می‌گویی؟ أ الی الجنة أم الی النار چی چیه؟ آقا نمی‌دانیم دعا بفرمایید! دعا بفرماییم همین فردا استعفا بده بیا برو کنار بنده تضمین می‌کنم، همین بنده، تو استعفا بده بنده جنت را برای تو تضمین می‌کنم کاری که کی؟ خب استغفر اللَه ما نمی‌توانیم ولی خب چون مطلب روشن است من دارم می‌گویم ...

آمد پیش امام سجّاد علیه‌السّلام گفت آقا یک همسایه‌ای دارم این همسایه از اهل دیوان بنی‌امیه و بنی مروان و این‌ها بود چه می کرده اموال را .... و این الآن تمام یأس سراپای وجودش را گرفته، می‌گوید من دیگر نمی‌توانم. من آدم کشتم. به دستور، من نمی‌دانم اموال ضبط کردم. من چه کردم، من تأیید ظلمه را کردم من در دیوان ظلمه بودم در حکومت بودم.

حضرت فرمودند نه! خداوند راه قرار داده حضرت امام سجّاد فرموده خداوند طریق قرار داده کی این حرف را می‌زند؟ طبیب! امام سجّاد طبیب است راه را امام سجّاد فقط می‌داند و بس، کسی دیگر نمی‌داند. گفت چه‌کار بکند؟ حضرت فرمودند آن افرادی را که می‌شناسد بلند بشود برود پس بدهد و آن افرادی را که دیه باید بدهد باید بدهد گفت اگر راضی نشدند حضرت فرمودند بیندازد در منزلشان آن پول را و بیاید دیه را بیندازد آن افرادی که ...... بعد فرمودند: اگر این کار را انجام داد من بهشت را برای این شخص تضمین می‌کنم.¹