اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

ترجمه و بیان رسالۀ حقوق امام سجاد علیه‌السلام

مجلس چهارم

0
جلسات

علامه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی در مجلس دوم با ادامه شرح فرازهای رساله، به تبیین حقوق انسان در عرصۀ روابط اجتماعی می‌پردازد. بحث از حق شریک و لزوم امانت‌داری و مشورت آغاز می‌شود و سپس حق مال، طلبکار و رفیق مطرح می‌گردد تا معیار سلامت تعاملات مالی و اخلاقی روشن شود. در ادامه، حقوق مدعی و مدعی‌علیه، آداب مشورت و نصیحت، و شیوۀ برخورد با ناصح و مستنصح بیان می‌شود. سپس حقوق اقشار مختلف جامعه از جمله سالمندان، کودکان، نیازمندان و نیز وظیفۀ انسان در برابر نیکی‌کننده یا بدی‌رساننده بررسی می‌گردد. در پایان، حق مسلمانان و اهل کتاب تبیین می‌شود تا چارچوبی جامع برای تنظیم روابط فردی و اجتماعی بر اساس تقوا، عدالت و رحمت ارائه گردد.

ترجمه و بیان رسالۀ حقوق امام سجاد علیه‌السلام

2
  •  

  •  

  • أعوذ بِالله من الشّیطان الرّجیم

  • بسم الله الرّحمٰن الرّحیم

  • و صلَّی اللهُ علیٰ محمّدٍ و آلِه الطّاهِرین

  • و لعنةُ اللهِ علیٰ أعدائِهم أجمَعین

  •  

  •  

  • حق شریک

  • و أمّا حقُّ الشَّریکِ فإن غابَ کَفَیتَه و إن حَضَرَ رَعَیتَه، و لا تَحکُم دُونَ حُکمِه و لا تَعمَل برَأیِکَ دُونَ مُناظَرَتِه، و تَحفَظُ عَلیهِ مِن مالِه، و لا تَخونُه فیما عَزَّ أو هانَ مِن أمرِه، فإنّ یدَ الله عَزّ و جَلّ مَعَ الشَّریکَینِ ما لم یَتَخاوَنا، و لا قُوّةَ إلّا باللَه.

  • «و امّا حق شریکِ تو این است که اگر غیبت کند تو امور او را کفایت کنی، و اگر حاضر باشد جانب او را مراعات کنی؛ و بدون حکمِ او حکمی نکنی، و در شرکت به رأی خود تنها عمل نکنی بدون‌اینکه با او گفتگو و مناظره‌ای کرده باشی؛ و مال او را حفظ کنی، و در اموری که بزرگ باشد یا کوچک، خیانتی به او نکنی، چون دست خداوند عزّ و جلّ با شریکَین است [تا] هنگامی که خیانت نکنند. و لا قُوّةَ إلّا باللَه.»

  • حق مال

  • و أمّا حقُّ مالِکَ فَأن لا تَأخُذَه إلّا مِن حِلِّه و لا تُنفِقَه إلّا فی وَجهِه، و لا تُؤثِرَ علیٰ نفْسِک مَن لا یَحمَدُک، فَاعمَل فیه بِطاعَةِ رَبِّکَ و لا تَبخَل فیه فَتَبوءَ بِالحَسرةِ و النَّدامَةِ مَعَ التَّبِعَة، و لا قُوّةَ إلّا باللَه.

  • «و امّا حقی که مال تو بر تو دارد، این است که آن مال را به‌دست نیاوری مگر از راه حلال، و خرج نکنی مگر در آنجایی که باید خرج کرد؛ و آن مال را به افرادی ندهی که از آن مال استفاده کنند و تو را بر اعطای آن مال حمد و ستایش نکنند (زحمت کشیده‌ای و مالی به‌دست آورده‌ای و برای افرادی گذاشته‌ای که آن را مصرف می‌کنند، و برای تو هم حتّی از تشکّر و حمد خودداری می‌کنند)؛ در آن مال، به طاعتِ پروردگار خودت عمل کن و در انفاق بخل مَوَرز که عاقبتش حسرت و ندامت و عقاب خواهد بود. و لا قُوّة إلّا باللَه.»