جایگاه و ارزش مطالب و مجالس اولیای الهی

در اینجا اختلاف است که کُلَّهُ لم اصنعی باشد، یا کُلُّهُ لم اصنعی باشد به نظر شما کدام درست است؟ گفت: نمی‌دانم. گفتم: شما به‌جای این حرف‌ها برو مطالعه کن تا بدانی!

آقا جان گوش دادی؟! به شما چه ارتباطی دارد که فلان کس این حرف را زده است یا نزده است؟! شما یک طلبه هستی، باید بروی دَرست را بخوانی! فردا این درس به داد تو می‌رسد نه نقل این حرف و آن حرف، این درس برای تو می‌ماند که الآن در مقابل من [بتوانی] بگویی کُلَّهُ لم اصنعی یا کُلُّهُ لم اصنعی درست است و در کجا کُلَّهُ و در کجا کُلُّهُ می‌گویند! گفتم: شما مرا قبول دارید یا قبول ندارید؟ گفت: بله. گفتم: می‌دانید چرا من این‌طور شده‌ام؟ به‌خاطر اینکه وقتی در سن شما بودم دنبال این حرف‌ها نگشته‌ام. در همان حال که ما در این حرف‌ها بودیم، دیگران [مشغول غیبت] بودند!

من این [مطالب] را به رفقای طلبه‌ام می‌گویم، به دوستانی می‌گویم که طالب علوم دینی و شاگردان امام صادق هستند. قدرتان را بدانید! خیلی فرق می‌کند! شخصی شاگرد امام صادق باشد یا شاگرد پاستور² و کُخ³ و از این آدم‌های عرقی و ورقی باشد. خیلی تفاوت می‌کند!

تفاوت شاگردان مکتب امام صادق با افراد دیگر

شاگرد امام صادق کسی است که بداند امام صادق علیه السّلام از او چه توقعی دارد و چه می‌خواهد! رفقای طلبۀ ما باید متوجّه این قضیّه باشند که عمر خود را به آن چیزی بگذرانند که بعد از گذشتِ سی سال دیگر، احساس کنند [که] آنچه در این مدت طی شده، تازه الآن به‌دردشان می‌خورد، الآن می‌توانند از آن استفاده کنند و الآن چراغ برای افراد و راهنمایی خودشان است.

در این زمان، عالَم اسلام و عالَم تشیّع و مکتب امام زمان به شما محتاج است؛ ولی [منظور از] محتاج است نه‌اینکه خدای‌ناکرده یک‌وقت تلقّی بشود که احتیاج به معنای نیاز است؛ نه [این‌طور نیست.] امام زمان به هیچ‌کس محتاج نیست و نیازی به هیچ‌کس ندارد. و [بلکه] تمام عوالمِ وجود، احتیاج و نیاز به او دارد و همه، دستِ گدایی به‌سمت او داریم. او غنیّ است و ما فقیر هستیم؛ او عالِم است و همۀ ما جاهل هستیم؛ او مُفیض است و همۀ ما مُستفیض هستیم و او مُنیر است و همۀ ما مستنیر هستیم. امام اوست و این دو کلمه علمی را که ما یاد می‌گیریم از ناحیۀ امام زمان است!