دین اسلام، دین رأفت و رحمت ‏

اینجا یک مسأله‌ایی است که انسان نباید به او غبطه بخورد. و آن اینکه بلند شدن سِیت و شهرت این یک مطلبی است که شرایطی پیش می‌آید و این شرایط بعداً هم تغییر پیدا می‌کند. حالا همین‌ امیرالمؤمنینی که در آن موقع فرمانده بود نگاه می‌کند می‌بیند بعد از رسول خدا یک نفر به او اعتنا نمی‌کند، اصلًا اعتنا نمی‌کنند، یعنی این تجربه برای خود امیرالمؤمنین علیه السّلام قشنگ پیش آمد. آن فرماندهی، آن زدن‌ها، آن جنگ خیبر و آن جنگ خندق، و واقعاً در جنگ خیبر عجیب بود، عجیب بود که چطور آنها رفتند و فرار کردند.

پیامبر فرمودند: لَأُعْطِینَّ الرَّایةَ غَداً رَجُلًا یحِبُّ اللَه وَ رَسُولَهُ وَ یحِبُّهُ اللَه وَ رَسُولُهُ کرَّاراً غَیرَ فَرَّارٍ لَا یرْجِعُ حَتَّى یفْتَحَ اللَه عَلَى یدَیه‌¹ این عبارت که پیغمبر راجع به امیرالمؤمنین علیه السّلام گفتند و مسائل دیگر، یکدفعه می‌بینید بعد از فوت رسول خدا همه مسائل برگشت. حضرت در خیابان راه می‌رود، مردم سرشان را آن طرف می‌کنند که به امیرالمؤمنین علیه السّلام سلام نکنند، سرشان را آن طرف می‌کنند که چشمشان به امیرالمؤمنین علیه السّلام نیافتد. اینها چیزهای است که در تاریخ اتفاق افتاده است.

یک روز حضرت زهرا سلام اللَه علیها با امیرالمؤمنین علیه السّلام داشتند می‌رفتند، حضرت زهرا گفت: یا علی این آقا سرش را آن طرف کرد مگر این همان نبود که رفیقت بود؟ گفت: زهرا جان این سرش را آن طرف کرد!! من سلام می‌کنم جوابم را نمی‌دهند، باز هم این‌که سرش را آن طرف کرد.

حالا امیرالمؤمنین علیه السّلام برای آن شهرت و آن موقعیت غبطه و حسرت بخورد؟ جریانی پیش آمده، وضعیتی پیش آمده، یک شهرتی در آن موقع پیدا شده است، آن موقع از خدا بوده است الآن هم باید امیرالمؤمنین علیه السّلام از خدا ببیند. مشیت و تقدیر الهی باعث شده علی علیه السّلام خانه نشین بشود و باید به این تکلیف خود عمل کند.