اعتباری بودن دنیا و مسائل آن

ایشان می‌فرمودند که ما آمدیم به مشهد در سایه و در جوار حضرت علی بن موسی الرضاعلیهم السلام به نشر معارف اسلام بپردازیم، ما دیدیم این مردم قیام کردند خون دادند پدر دادند مادر دادند بچه دادند اینها برای اسلام قیام کردندخب حالا اسلام برقرار شد اما مبانی اسلام کو؟ کدام اسلام؟ کدام اسلام؟ کدام مبنا؟ حالا کی می‌خواهد بیاید اسلام را برای مردم بیان کند؟ ما دیدیم که از این فرصت باید استفاده کنیم و برویم مشغول این مسائل بشویم، برای مردم بیان کنیم و واقعا این مسئله از روی جدّ است و از روی یقین و تأکید است. اگر فردی از ما رفقا به بقیه کار نداریم اگر فردی از ما رفقا به مطالب مرحوم آقا که در کتاب ایشان نوشته شده است اطلاع پیدا نکند خسرا لدنیا و الاخری است! در یک کلام. آن چرا که ایشان در این کتاب نوشتند همان است که امام صادق آمده بیان کرده و خواسته برای مردم بیان کند، آن است. قاطی ندارد حشو و زوائد ندارد از خود کم و [زیاد نکردند.] این که خدمتتان عرض می‌کنم شوخی نمی‌کنم، من از روی خلاصه .... ما همین طور حالا بعد از افطاری هست و صحبت‌ها همین طوری خودش بیاید! نه این طور نیست قضیه! این که خدمتتان عرض می‌کنم به تجربه‌ی عینی برای من ثابت شده که مطالب همه قاطی است کمش می‌کنند زیادش می‌کنند بالا می‌کنند پایین است این طرف است آن طرف است یک جا را می‌کشند یک جایی که کشش دارد می‌آورند، حضیض را عزیز و عزیز را حضیض می‌کنند، اینها همه ... اما در مطالب ایشان همان مُرِّ حق و حاقِّ واقع، آن وجود دارد این است مطلب.

حالا انسان بیاید غبطه بخورد که چه؟ فلانی رئیس شده؟ فلانی رفته در آن پست و مقامش نشسته؟ واقعا یک شخص عاقل جدی می‌گویم آدم عاقل می‌آید در این دنیا برای خودش دردسر درست کند؟ از ساعت ٨ بیایند او را ببرند سر کار، هنوز نیامده آن می‌آید آن می‌آید آن می‌آید آن می‌آید آقا آن جا خراب است آقا آن جا لنگ است آقا آن جا را چه کنیم تلفن می‌کند بیاید ... برای چه؟ برای این که بگویند وارد وزارتخانه شد! هان! تا کمر خم بشوند تا کمر بروند پایین.