توضیح فرمایش امام سجاد علیه السلام «معرفتى یا مولاى دلیلى علیك»

الآن داریم همین کار را انجام می‌دهیم، او مال ما نیست! امام زمان که فقط مال ما نیست. فقط مال ما شیعه نیست، نه! خیال نکنیم امام زمان مال ماست. خدا نیاورد آن روز را که حضرت این حرف را به ما بزند و بگوید آن قدر که من مال بقیّه هستم مال شما نیستم. و اِلاّ امام زمان مال همه است. هم مال شیعه است هم مال سنّی است هم مال یهود است هم مال نصارا است هم مال گبر است. الآن یک گبر در آنطرف دنیا بگوید یا صاحب الزمان، قلبش متصّل باشد، مثل اینکه یکی از شما برداشته است گفته است. هیچ تفاوتی نمی‌کند. منتهی امام زمان چه می‌گوید؟ می‌گوید خالص باش، من را خالص بخوان من مال توأم. پا روی حقّ نگذار، روی کلام حقّ نایست. مقابله نکن، این سنّی‌ها هستندها، بعضی از اینها واقعاً عجیبند. مرحوم آقا می‌فرمودند: هیچی اینها را دوا نمی‌کند مگر این شمشیر دو دَم امام زمان، اصلاً به هیچ وجه درست نمی‌شود. به هیچ وجه! این آب است می‌گوید نخیر این سنگ است. پس دیگر چه به او بگوییم؟ بگوییم آقا این دارد می‌ریزد. می‌گوید نه سنگ است دارد می‌ریزد، آب چی؟ آب چی است؟ این فقط شمشیر می‌تواند راستش کند. ولی خیلی از این اهل تسنن هستند، آقا اینها صافند نمی‌فهمند، نمی‌دانند، جاهلند. مطلب به دستشان نرسیده است. چرا باید اینها در جهنم بروند؟ یهودیانش همینطور، نصاراش همینطور، همۀ اینها همینطور، حقّ به دست اینها برسد اینها عمل می‌کنند، این می‌شود آنوقت چی؟ این می‌شود مکتب مکتب توحید. عرفان می‌شود توحید. سلوک می‌شود توحید.

پس سالک آن کسی است که راه خود را در معرفت پروردگار به سمت توحید ببرد. در زندگی به سمت توحید برود. در روش خود با رفقایش سمت توحید را برود. جانب توحید را عمل کند نه جانب کثرت را. اگر عمل کرد در آن وهله سالک نیست. در آن تکه نیست. در ارتباط خود با افراد به سمت توحید برود. در سلوک خود با مردم به سمت توحید برود این می‌شود چی؟ این می‌شود سالک.