عدم جدایى مبانى حكمت و فلسفه از دین‏

امام را باید با چه شناخت؟ امام را باید با احساسمان بیابیم یا با عقلمان با او مواجه شویم؟ با فکرمان با امام مواجه شویم نه با احساس، نه با عاطفه نه با بودن و در کنار امام گفتن و خندیدن و صحبت کردن ، این را بدانید به هر میزانی که شما باشید امام هم با همان میزان با شما صحبت می کند نه بیشتر، صد سال اگر با امام باشید امام به میزان فکر شما با شما صحبت می کند. آن آقایی که می گوید مکاشفه و این حرفها، اگر امام زمان ظهور کند صد سال هم با امام باشد امام به همان مقدار با او صحبت می کند امام هم می گوید نخود و لوبیا و رمل و مکاشفه و این حرفها ، اما امام اگر پیش آقای حداد و مرحوم آقا بنشیند چه می گوید؟ حرفشان چیست؟ صحبتشان چیست؟‌ ردّ و بدل ها چیست؟ خلاصه اینجا خیلی حرف است و مطالب خیلی هست و صحبت خیلی زیاد .

امیدواریم خداوند لطف خود را در این ماه نصیب ما بگرداند و بر ضعف ها و نقایص ما نگاه نکند و همینقدر که خدا می داند که ما می دانیم مطلب غیر از این است، این مقدار را دیگر ضرس قاطع می گوییم، حالا کمّ‌ و کیفش را خیلی نمی دانیم ، درست است خصوصیاتش را نمی دانیم درست است ولی همینقدر می دانیم معرفتی را که اینجا امام سجاد گفته با معرفت کوچه و بازار فرق می کند و با معرفت آنهایی که می گویند ما نیازی به معرفت نداریم فرق می کند ولو اهل علم باشند. آنهایی که می گویند انسان فقط باید به انجام تکالیف ظاهری بپردازد و کاری به چیز دیگر نداشته باشد خیلی فرق می کند، بین زمین و آسمان فرق می کند. این مقدار را ما به خدا می گوییم فهمیدیم ، حالا که فهمیدیم تو هم خدایی خودت را نشان بده، ما عبودیت خودمان را ولو مجازاً ولو اعتباراً ولو قلاّبی ، می گوییم خدایا ما در مقام عبودیت فهمیدیم که کلام امام سجاد علیه السلام درش یک چیز دیگری است، این معانی در سایر جاها پیدا نمی شود آن مراتبی را که امام علیه السلام در آن مراتب دارد با خدا حرف می زند در جای دیگر نیست ، آن دلالتی که در این معرفت است آن دلالت در جاهای دیگر نیست واللَه ، این را ما فهمیدیم خب بقیه اش هم از تو، حالا که خدا شده‌ای کَرَمش از تو ، خدایی اش از تو ، بیخود که تو را خدا نکردند می خواستی خدا نشوی! حالا که خدا شده ای به امام زمان هم همین را می‌گوییم ها! و ولیّ ات امام زمان هست پس حالا باید مقتضای امامت و لطف و عطوفتی که امام (علیه السلام) نسبت به همه دارد امیدواریم که رحمت و توفیق خودش را از ما دریغ ندارد.