منشا رغبت و نگرانی امام سجاد علیه السلام از خداوند متعال

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم‌

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم‌

وصلَّى اللَه عَلَى سیدنا و نبینا أبى‌القاسم مُحَمّدٍ

وعلى آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعینَ‌

ادعوک یا رب راهبا راغبا راجیا خائفا اذا رأیت مولاى ذنوبى فزعت و اذا رأیت کرمک طمعت‌

ای پروردگارِ من، تو را می‌خوانم در حال رهبت و در حال رغبت در حال نگرانی و در حال شوق و اشتیاق، در این دو حال تو را می‌خوانم و در حال رجا و در حال خوف.

در سال گذشته یا سال‌های گذشته اشاره شد به این نکته که درخواست‌ها و طلب‌هایی که انسان می‌کند، خواست و طلب نسبت به مخاطب و آن کسی که انسان از او طلب می‌کند و او مدعوِّ داعی است، مدعوّ انسان است، آن تفاوت می‌کند، که انسان از چه کسی می‌خواهد و از چه کسی طلب می‌کند؟ آیا طلب انسان از مردم عادی است؟ این یک جور است. افراد تفاوت می‌کنند اشخاص این‌ها همه فرق می‌کنند افرادی که اهل دنیا هستند وقتی انسان از آن‌ها طلبی می‌کند خواستی از آن‌ها تقاضا می‌کند آن‌ها در اجابت، دنیا را در نظر می‌گیرند که چقدر برای ایشان می‌صرفد به این تقاضا پاسخ بدهند یا ندهند؟ غیر از این است؟ شما دیدید تا به حال کسی برای رضای خدا پاسخ کسی را داده باشد؟ آن کسی که از دولت مواجب می‌گیرد و پول می‌گیرد به زور سرش را بلند می‌کند جواب سلام آدم را بدهد! چه برسد به این‌که بگویند آقا بیا بنشین برای خدا کاری راه بیانداز، دردی را درمان کن حاجتی را برآورده کن آن که دیگر هیهات! باید در حکومت امام زمان دنبالش بگردیم. پول می‌گیرند از آدم، جواب آدم را نمی‌دهند ولی همین که احساس بکند این فردی که آمده و از او طلبی می‌کند یک نفع دنیوی برای او دارد، فورا به قامت بلند می‌شود می‌ایستد، قشنگ مستقیم یا این‌که نود درجه خم می‌شود یا می‌ایستد یا در انحنا نود درجه. دنیا است.