تفاوت مراتب افراد گنهكار براساس میزان سوء نیت آنها

چون گناه به همان عمل خارجی تعلق نمی‌گیرد، گناه تعلق می‌گیرد به آن نیتی که آن عمل خارج از آن نیت برخواسته، خب این نیت سرایت پیدا می‌کند به چی؟! به این فرد به آن فرد به آن فرد دیگر به آن فردی که در قم است به آن فردی که در تهران است به آن فردی که در مشهد است، به آن فردی که در امریکاست به آن فردی که در استرالیا است به آن فردی که در افریقا است به همه فردها، فرد و فرد نداریم. نیتی که آن نیت باعث شده این از بین برود آن نیت قابل سرایت برای فرد دوّم هم هست، آن نیت قابل سرایت برای فرد سوّم هم هست‌.

پس بنابراین کسی که در مقابل فرمان الهی می‌ایستد و با نهی الهی می‌خواهد مقابله کند و با حظر الهی می‌خواهد بجنگد و خدا گفته نکن و او انجام می‌دهد با این نیت در قبال همه افراد قرار گرفته و همه را دارد با دست خودش دارد به هلاکت می‌رساند و عدل الهی هم، اقتضای همین جهت را می‌کند. عدل الهی اقتضا می‌کند شمر که آمد سیدالشّهدا را به قتل رساند اگر این شمر که در سنه فرض بکنید که ٦٠ هجری که آن غوغاست این به اصطلاح قضایا و ٦٧ سال هجری و اینها بوده در آن زمان این به دنیا نمی‌آمد. همان شمر همین آدم خبیث، همین آدم فاسد، و همین آدم جری، در قبال پروردگار و منحرف، این فرد صد سال بعد به دنیا می‌آید یعنی در سنه ١٠٠ هجری این جناب شمر به دنیا می‌آمد و زندگی‌اش از آن موقع شروع می‌شد، آیا امام حسین علیه‌السّلام بود که دیگر او را به قتل برساند؟! دیگر امام حسین علیه‌السّلام نبود دیگر، امام حسینی نبود. همین شمر با همین خصوصیات و با همین اخلاق و با همین جسارت و با همین قساوت و با همین فسق و جرأت همین، منتها فقط زمانش فرق می‌کرد. این در این زمان به دنیا آمده یک بیست سال بعد از جریان سیدالشّهدا این به دنیا می‌آمد خوب دیگر، نه جنگی بود نه هیچی نمازش را هم سر وقت می‌خواند، امام جماعت کوفه که بوده پشت سرش هم که نماز می‌خواندند پس صاف یک راست می‌رود در بهشت، بخاطر اینکه نه کسی را کشته و نه امام حسین علیه‌السّلام را کشته و نه از ذراری پیغمبر را همه را به اسارت داده و نه آن بلاها را همه را درآورده، هیچ، نمازش مرتّب‌ روزه‌اش مرتّب، نماز و روزه هم مؤونه دارد هر چه بخواهید برایتان می‌خوانند دو تا پشتک هم می‌زنند.