کیفیت سلوک بانوان

مرحوم آقا و من راجع به این قضیه حکایاتی دارم، البته الان دیگر وقت گذشته است و من می‌خواستم تذکر بدهم دیگر وقت گذشته، که انسان این‌طور نیست که تصور کند سلوک یک جنبه خشک مقرراتی، بدون هیچ‌گونه مسئله و جاذبه و بدون هیچ جهت، نه! هر چیزی را در جای خودش رعایت کردن آن صحیح است و آن درست است، منتهی باید تشخیص درست باشد، این دو طریق مخالف دو طریق مخالف است ولی نتیجه آن یکی است، مثل این که فرض کنید که دو نفر هر دو گرسنه هستند باید به این هر دو معده غذا رساند باید به هر دو غذا رساند، اما یکی فلان غذا برایش خوب است، یکی فلان غذا برایش خوب است، شما یک ظرف غذا جلوی این می‌گذاری و یک ظرف غذا هم جلوی او می‌گذاری، اگر بخواهید با هم عوض کنند هر دو دل درد می‌گیرند، اما این برای این این هم برای این مقصود چیست؟ این که انسان سیر بشود وتوان بدنی را پیدا کند این مقصود است، حالا نگویید چرا شما آن غذا را به من می‌دهی؟ خب این را بخوری دل درد می‌گیری، شما این را بخور سیر می‌شوی توان پیدا می‌کنی دیگر احتیاج به چیز دیگر نداری اشتها به چیز دیگر هم نداری، شما هم این را اگر بخوری همین است در حالی که مختلف است.

سلوک هم یعنی همین، یعنی دو نحوه غذا به نفس رساندن، دو نحوه غذا به جان و به سرّ رساندن که در مقصد و در غایت و در هدف این دو نحوه با همدیگر تلاقی می‌کنند، آن مرد را می‌برد می‌رساند و آن زن را می‌برد می‌رساند به مقصود هم رسیدند به غایت است و هدف است، انسان به آن مطلوب برسد، چه‌کار دارد راهش چیست؟ به شما می‌گویند از این‌طرف برو به تهران می‌رسی به شما می‌گویند از آن‌طرف برو هر دو به تهران می‌رسند، هر دو به یک جا می‌رسند.