کیفیت سلوک بانوان

علی کل حال مرحوم آقا در مشهد این‌طور مطالب را بیان می‌کردند و ما در آن زمان که در مشهد بودیم و طبق همین مطلب ایشان ما عمل می‌کردیم و هنوز هم که مجالس ادامه دارد آن نظم و آن رعایت کافی را آنها انجام می‌دهند، یکی از چیزهای که مرحوم آقا خیلی تاکید داشتند این‌بود که هر شخص بچه‌ها را پیش خودش نگه‌دارد، یعنی کسانی که می‌آیند اینها خب از یک‌طرف بچه را که نمی‌شود نیاورد، باید بچه بیاید در این مجالس و از روحانیت مجلس استفاده بکند و او هم نصیب خودش را ببرد و این اختصاص فقط به مردها و خانم‌ها ندارد بلاخره بچه‌ها هم باید بیایند و آنها هم طبق نصیب خودشان.

ایشان می‌فرمودند هرکسی بچه‌اش باید پیش خودش باشد و الا هرج‌ومرج [بوجود] می‌آید، بنده در یکی از این شبهای که رفقا بودند، مشاهده کردم که رفقا در حال دعا بودند و این بچه‌ها همین‌طور می‌آیند و می‌روند و حواس همه را پرت کردند و نباید این‌طور باشد، البته در بعضی از مجالس ایشان تاکید می‌کردند که بچه به‌هیچ وجه نباید بیاید و خب مجالس ذکر بود و مجالس خاص خودش داشت که اصلا در آنجا از نظر روحی هم ضرر دارد، یعنی برای خود بچه هم ضرر دارد چون حال در آن جلسه‌قویست و بچه نمی‌تواند تحمل بکند لذا از این نقطه نظر در آنجا نباید آورده شوند، جهت دوم اینکه اگر بچه آنجا بیاید حواس بقیه پرت می‌شود، بجای اینکه جلسه جلسه سکوت باشد بچه شروع می‌کند گریه کردن، خب دیگر این چه جلسه‌ای شد، اصلا بطور کلی مجلس بهم می‌خورد و نمی‌بایستی که در آنجا اطفال آورده شوند، اما در مجالس روضه و مجالس عید باید اطفال آورده شوند، منتها هر کسی باید بچه‌اش کنار خودش نگهدارد، این یکی از مطالبی بود که مرحوم آقا تذکر می‌دادند در آن مطلب.

مطلب دومی که ایشان تذکر می‌دادند این بود که افرادی که در اینجا صحبت می‌کنند همان‌طوری که شد، اینها همین‌طور روزنامه نمی‌خوانند و بیایند بروند بالای منبر و یک بحثی را بگذرانند، اینها حساب شده است و با تامل، چه شخصی در چه روزی صحبت بکند، دوستانی که صحبت می‌کنند و می‌کردند اینها می‌آمدند پیش بنده، آقا راجع به چه قضیه‌ای صحبت بکنیم، چه مطالبی را مطرح کنیم از چه کتاب‌هایی استفاده بکنیم و الحمدلله هم خودشان اهل فن بودند و اهل خبره و هرچه که به نظر قاصر می‌رسید من به آنها عرض می‌کردم، خلاصه اینها افرادی هستند که می‌آیند و می‌روند مطالعه می‌کنند و خلاصه بیکار نیستند که بیایند اینجا صحبت بکنند، خودشان زندگی دارند و خودشان مطالعه دارند و خودشان درس دارند و خود بنده با چهل‌و چند سال سن، وقتی که بنده می‌نشینم از منبر شان استفاده می‌کنم، این را بدون ... خیال نکنید دارم از روی‌تواضع می‌گویم نخیر! خدا را شاهد می‌گیرم وقتی که رفقا صحبت می‌کنند، بنده که حالا آنها از روی حسن نظرشان، چه و ما ....، بلاخره با آنها بحثی داریم و چه داریم ولی بنده از منبر این رفقا استفاده می‌کنم و بارها هم شده که راجع به [بعضی‌] مسائل از اینها توضیحاتی می‌خواهم و می‌بینم که این مطالب مطالبی است که هر جایی پیدا نمی‌شود و این شما باید بدانید، می‌خواهید بروید خودتان ببینید، مجالس دیگر را هم بروید ببینید، مسائل دیگر را هم بروید مشاهده کنید، ببینید آیا مطالبی که در اینجا گفته می‌شود هست در جای دیگر یا نه.