حقیقت فطرت، ضوابط و ملاکات آن

این میرزا محمد تقی در کربلا بود و حوزه کربلا هم به دستش بود بزرگان و علمای نجف شروع می‌کنند به اصرار از ایشان تقاضا کردن که ایشان بیاید نجف و زعامت نجف را در دست بگیرد چون در آن موقع مرحوم سید محمد کاظم یزدی صاحب عروه ایشان زعامت نجف را داشت مرجعیت نجف به دست ایشان بود آنها می‌دیدند مرحوم میرزا قابلیتش بیشتر است برای این قضیه بهتر است که او بیاید و نجف را به دست بگیرد. خلاصه با فرستادن نامه‌ها و پیامها و حضورها بالاخره اصرار را به آن حد می‌رسانند که میرزا نمی‌تواند در مقابل اصرار آنهادوام بیاورد قرار می‌گذارد که یک ده روزی بیاید و در نجف بماند و قصد عشره کند و نماز تمام [بخواند.] ایشان می‌آید و اینها می‌روند برای استقبال و چه و اینها بیرون نجف، خیلی استقبال عجیبی می‌شود از مرحوم میرزا محمدتقی که با انگلیسها هم جنگید در جنگ عراق با انگلیس مرحوم میرزا محمدتقی بودند و فتوای جنگ باانگلیس را داد و خیلی جریانش مفصل است.

هنگامغروب چون نمازهای متعددی در صحن تشکیل می‌شد یکی از آنها نماز میرزا محمدکاظم یزدی بود نمازهای متعدد دیگر در جابه جای صحن بود و این بسیار شیوه‌ناپسند و بد و غیر موزونی بود که تا همین اواخر هم بود این قضیه که افراد متعدد، اینها می‌آمدند و نماز می‌خواندندو حتی در نماز صبح چند نماز در صحن اقامه می‌شد، اول طلوع فجر یکی می‌آمد ده دقیقه بیست دقیقه بعد یکی دیگر می‌آمد بیست دقیقه بعد یکی دیگر می‌آمد یکربع دیگر همین طور و ....! مرحوم آقا می‌فرمودند که آن آخری که می‌آمد دیگر ده دقیقه به طلوع آفتاب بود که نماز می‌خواند و با این بهانه که مردم خب متعدد هستند افراد متعدد هستند بعضی به اول فجر نمی‌رسند چرا محروم باشند از نماز؟ نمازی را که باید در اول طلوع فجر خوانده بشود ده دقیقه به طلوع آفتاب می‌خواندند! این هم بله از مطلب آقایان.