زن و مقام خلیفةاللَهی

پادشاهان سابق روی این جهت فرزندان خود را به دست معلم می‌سپردند تا آیین کشورداری و آیین مردم داری را به اینها یاد بدهند و اینها در تحت تربیت اینها قرار بگیرند از میان اینها آن فردی که بهتر بود و دارای شرایط بود آنها را انتخاب می‌کردند این طور نیست که یک فردی یک مرتبه همین طوری به آن سن برسد خب شما دیدید دیگر. معاویه با آن کیاست نتوانست یزید را تربیت کند یزید به دنبال لهوو لعب و قمار و کذا و کذا و اینها تا این که معاویه از دنیا می‌رود. در بستر بیماری معاویه این حرف را به یزید می‌گوید ای فرزندم آن چه کوشش کردم که به تو آیین کشورداری و لشگرداری را بیاموزم نتوانستم تو به دنبال بوالهوسی خودت بودی ولی حالا دارم این سه مطلب را به تو می‌گویم و از دنیا می‌روم من که از دنیا رفتم به حسین بن علی کاری نداشته باش بر عزت و احترام اینها را همه را معاویه به او یاد داد نسبت به حسین بن علی کاری نداشته باش برعزت و احترام او بیفزا که عزت و ا حترام او عزت و احترام ما است. عبداللَه عمر را آن یک آدم نفهمی‌است که او به دنبال کار خودش است و برای تو هم مشکلی ایجاد نمی‌کند اما عبداللَه زبیر را در هر سوراخی پیدا کردی تکه تکه کن که مانند مار از هر سوراخی ببندی از سوراخ دیگر تو را نیش خواهد زد.

اما یزید عمل نکرد این آدم نفهم و آدم جاهل اول کاری که کرد یک نامه نوشت برای والی مدینه به محض رسیدن این نامه حسین بن علی را بخواه بیعت بگیر قبول نکرد سرش را برای من بفرست. معاویه این طور نکرده بود. معاویه می‌فهمد، می‌فهمید که پسرش به درد خلافت نمی‌خورد به درد پادشاهی نمی‌خورد راه ورسم را به او یاد می‌دهد بر همین اساس هم با امام حسین در زمان خودش بود دیگر.