أهمیت فهم و تطبیق مبانی كلی سیروسلوك بر مسائل جزئی زندگی

ملاک و معیار کلّی این است که انسان فقط خدا را در اینجا مدّ نظر قرار بدهد، خدا به او چه دستوری می‌دهد؟ این است مسئله. خدا به او چه می‌گوید؟ در زمان مرحوم آقا، خب سالها بود که ایشان در مشهد بودند و ما در قم سکونت داشتیم، ایشان به من فرموده بودند که هر وقت مجال داشتی و کار نداشتی آن موقع بیا، خودت را به زحمت و دردسر نیانداز، من یک وقتی تقریباً بیش از دو ماه شد رفتنم به مشهد. دو ماه و نیم و اینها گذشت و وقتی که برخورد کردم با ایشان آن حالتی را که من احساس کردم مرا شرمنده کرد که چرا زودتر نیامدم؟ التفات کردید؟ آن جا احساس کردم که من می‌توانستم زودتر بیایم، خودم را به تنبلی زدم، خودم را به تنبلی زدم، ما می‌توانیم، کلاه خودمان را قاضی کنیم و بدانیم که در موقعیتّی هستیم که این عمل را انجام بدهیم خب گرچه مشکل باشد، سخت باشد. مگر همه کارها باید آسان باشد، تخت روان باید بیاورند؟! یا این که نه خلاصه از ما آن تکلیف ساقط است. هر کسی می‌تواند موقعیت خودش را تشخیص بدهد.

سؤال: با نامحرم نشستن در یک اتاق در صورتی که حجاب کامل داشته باشیم آیا اشکال دارد یا نه؟

استاد: البتّه اتاق نباید درش بسته باشد، باید درش باز باشد و اگر درش باز باشد و بتوانند افراد بیایند و بروند اشکالی ندارد یکی این جا بنشیند و یکی جای دیگر ولی نزدیک نباید باشند.

سؤال: [پوشاندن‌] چه اندازه از صورت واجب است؟

استاد: ببینید آن چه که جایز است، همان گردی صورت است در صورتی که نامحرم نبینید. مثلًا فرض کنید که انسان در یک موقعیتی هست که می‌داند نامحرم نمی‌بیند، مردها فرض کنید که همه سرشان را پایین می‌اندازند و می‌روند آدم هم از این طرف خیابان می‌رود، این اشکال ندارد که صورتش باز باشد، یعنی این مقدار اشکال ندارد و همین طور کفین و وجه، یا فرض کنید که در یک موقعیتّی هست که این موقعیتّها متفاوت است، نامحرم از کنار انسان رد می‌شود ولی اصلًا توجه هم ندارد، هستند، در برخی از جاها هستند، در برخی از تمدنّها که توجّهی نمی‌کنند، اصلًا هر کسی دنبال خودش‌ هست، ده مرتبه هم اگر یک همچنین تلاقی بشود اصلًا فرد نمی‌بیند ولی در یک اجتماعی مثل اجتماع خود ما که صاف تازه چشمهایش را هم باز می کند، فرض کنید که بخواهد بله! مسائل را بررسی کند، خب اینجا دیگر آن طور نیست که بخواهیم بگوییم که مثل آن فضا و آن محیط و اینها هست، در فضاهای مختلف حکم فرق می‌کند، گرچه برای مرد حرام است که به صورت زن نگاه کند ولی برای زن هم حرام است که خود را در معرض دید دیگران قرار بدهد. می‌تواند به یک نحوه‌ای که چشمش بتواند ببیند به همان مقدار می‌تواند اکتفا کند.