ضرورت اجابت دعوت خدا و رسول خدا جهت إحیاء قلوب

حالا اگر فرض کنید که جلوی مثلا خواهرزاده یا برادرزاده یااینها مثلا فرض کنید که با یک آستینی که تا این جا [ (آستین کوتاه)] باشد این عیب ندارد. این اصلا در عرف و اینها مورد توجه نیست مورد چیز نیست اما اگر بخواهد بیش از این مقدار باشد آن نسبت به خود افرادتفاوت می‌کند فرض کنید که یکی است که اصلا در این مسائل نیست از این چیزها نیست آن حرمت را ندارد. آن حرمت مورد اول کهاحتمال وجود ریبه و ذهنیت و خطور نامناسب و شیطانی هست اگر این طور نباشد این اشکال ندارد و الا بایستی که باید به آن حدی که مورد نظرهست باید بپوشاند

و اما این که گفتند وجه و کفین ا ستثناء است، وجه و کفین را بدانید در جایی که احتمال برخورد زن و مرد، موجب به وجود آمدن ذهنیت نشود و الا درتمام این موارد، در تمام این مجالس، در تمام این ادارات، در تمام این ارتباطات که این برخورد و دیدن چهره موجب وجود خاطره و وجود ذهنیت و وجود تصویر در ذهن می‌شود تمام اینها حرام است زن نباید صورت خود را به نامحرم حتی نشان دهد. آن این است که زن می‌تواند صورت خود را باز نگه دارد در صورت که ا حتمال نباشد مثلا در خیابان حرکت می‌کند کسی هم نگاهش نمی‌کند خب نیاز نیست به این که حتما بپوشاند ولی اگر فرض کنید که در یک جا احتمال میدهد، چطور این که الان ما داریم در جامعه می‌بینیم به چشم خود، در همین شهر مقدس، در همین شهر مذهبی، مردم و افراد را داریم مشاهده می‌کنیم، با وجود این که زنهایی که در خیابان دارند راه می‌روند این زنها که برهنه نیستند که این مردها می‌افتنددنبالشان، فقط با صورت می‌بینند دیگر، یعنی‌ هیمن صورت موجب می‌شود که عمل خلاف، خدای نکرده منجر شود یا حداقل ذهنیتی پیدا شود.