اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

وظیفۀ افراد در زمان غیبت امام زمان علیه السّلام

و اشاره‌ای به اعمال شب نیمۀ شعبان

0

حضرت آیةالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّس الله سرّه در این جلسه که مصادف با 14 شعبان‌المعظّم 1419 ه‍.ق، در طهران برگزار شده است، به وظيفۀ افراد در زمان غيبت امام زمان عليه السّلام می‌پردازد. ایشان با اشاره به روایتی، به تکامل عقول در عصر ظهور تأکید می‌کند و البته تعیین زمان برای ظهور را مردود می‌شمارند. استاد ضمن اشاره به پرسشی از مرحوم حدّاد دربارۀ رؤیت ظاهری امام علیه السّلام از نقطۀ نظر سلوک می‌فرماید: سالک هدف و غایتش، معرفت و رسیدن به باطن امام علیه السّلام است! استاد طهرانی با اشاره به خاطره‌ای از سفر به لبنان و اهميت دادن مسيحيان به اعياد خود، از عدم اهتمام مسلمانان به اعیاد اسلامی انتقاد می‌کند. در بخشی دیگری از این بیانات، مرحوم استاد با اشاره به مرام و مکتب اولیا و بزرگان از جمله علامه طهرانی، شرط مصاحبت و مجالست با امام زمان عليه السلام را تبیین می‌کند. در انتهای این جلسه پربار به مناسبت شب نیمه شعبان، به اعمال آن شب به اختصار اشاره شده است.

وظیفۀ افراد در زمان غیبت امام زمان علیه السّلام

9
  • تفاوت اهداف ظهور برای سالکین إلی‌الله و غیر آنها

  • پس بنابراین، هدفی که در آن هدف امام صادق علیه السّلام می‌فرماید: «إذا قامَ قائِمُنا وَضَعَ اللهُ یَدَه علیٰ رُؤوسِ العِبادِ؛ فَتَمَّ به عقولُهُم و کَمُلَ به إیمانُهُم.»1 آن هدف برای کیست؟ برای مردم عوام است. بله، برای مردم عوام ظهور حضرت مفید است؛ امنیت برقرار می‌شود، عدالت برقرار می‌شود، اطمینان برقرار می‌شود، مظاهر فساد همه از بین می‌روند. اما برای آن سالک و برای آن کسی که از هر دقیقۀ عمر... [قطعی صوت]. کی ضرر کرده؟ خودش ضرر کرده... [قطعی صوت].

  • در آن جلسۀ روز گذشته خدمت دوستان از اخوه و برادران این مطلب را در آنجا عرض کردم2 ـ اگر شنیده باشید ـ که: هر لحظه از عمری که خداوند در این دنیا به ما بدهد، یک لحظه از عالم برزخ را کم می‌کند! یعنی اگر قرار بر این باشد که برای کمال انسان، خدا در این دنیا بخواهد پنجاه سال عمر بدهد، به همان مقدار که کم داده در عالم برزخ اضافه می‌کند؛ و اگر در اینجا آن نصیب از حیات دنیوی را به انسان داده باشد، دیگر در عالم برزخ خبری نیست! هیچ خبری نیست. پس بدانید این لحظاتی که در این دنیا از ما می‌رود به‌جایش نه در این دنیا و نه در آن دنیا نخواهد آمد! حساب دارد. این می‌شود خدای عادل، خدای عادل... . نگویید که چرا ـ فرض کنید که ـ فلان کس در بیست‌سالگی از دنیا رفت؟! توقع داشتید چقدر در این دنیا بماند برای‌اینکه به کمال برسد؟ اگر شخص در راه باشد و در بیست‌سالگی از دنیا برود، فرض کنید که پانزده سال طول می‌کشد برای‌اینکه این به کمال برسد، خدا سیزده سال از آن دنیا در عالم برزخ برای این قرار می‌دهد! اینجا از تو کم گذاشتند، آنجا اضافه [می‌کنند].

  • به هوای بعد از مرگ و پس از مرگ و امثال‌ذلک ننشینید؛ این سرمایه‌ای است که از بین می‌رود و دیگر به‌جای آن برنمی‌گردد! حالا با توجه به این قضیه، چطور ما می‌توانیم دست روی دست بگذاریم و تمام استعدادها و قُوا و آن جهاتی که خداوند برای رسیدن به فعلیت و کمال در وجود ما قرار داده، آنها را عاطل و باطل به لهو و لعب و به امید ظهور امام زمان علیه السّلام همین‌طور [تلف کنیم]! دلمان را خوش کنیم به اینکه «این‌طور خواهد شد؛ آن‌طور خواهد شد؛ فلان می‌شود؛ ستاره اگر آنجا بیاید، در آسمان، دلالت بر ظهور می‌کند؛ از مشرق اگر فلان قضیه اتفاق بیفتد، چه خواهد شد؛ از سوریه اگر ـ فرض کنید که ـ سفیانی می‌گویند ظهور بکند، دیگر موقع ظهور حضرت است!»3 شما اصلاً می‌دانید که فردا زنده هستید یا نه؟! حالا گیرم بر اینکه سفیانی هم ظهور بکند، وقتی من نباشم چه فایده دارد؟! برای من چه فایده‌ای دارد؟!

    1. الکافی، ج 1، ص 25، به نقل از امام باقر علیه السّلام: «إذا قامَ قائِمُنا وَضَعَ اللهُ یَدَه علیٰ رُؤوسِ العِبادِ؛ فَجَمَعَ بها عُقولَهم و کَمُلَت به أحلامُهُم.».
    2. عنوان بصری، ج 2، مجلس 11 و 12.
    3. رجوع شود به تفسیر العیّاشی، ج 1، ص 64 ـ 66؛ الغیبة، نعمانی، ص 280.