اعتدال در سلوک

من گاهی سر به سر او می‌گذاشتم می‌گفتم كه فلانی چرا مغازه نمی‌روی شما؟ چرا كار نمی‌كنی؟ می‌گفت كه مغازه كه می‌گردد و فلان. گفتم: نه شما باید بروی سر مغازه‌ات، باید با مشتری سر و كار داشته باشی، شما باید بروی. می‌گفت این جوری حالمان بهتر است و این حرف‌ها، ما هم به او توجهی نمی‌كردیم دیگر. زمانی از این مسائل گذشت تا این كه یك روز من دیدم یك مطالبی نقل می‌كند كه این مطالب نمی‌تواند مطالب صحیح باشد و حكایت از بعضی از جریان‌ها و خطوط انحرافی می‌كند در ذهنش. مدعی بود كه من با امام زمان حضرت بقیه اللَه ارواحنا فداه ارتباط دارم وقضایا و مسائلی را از پیش آن حضرت نقل می‌كند! بعد از ما سوال كرد كه حالا من كه یك همچنین ارتباطاتی دارم آیا نیاز هست كه با آقا هم باز ارتباط داشته باشم یا نه؟ من گفتم: شما یقین داری حالا این شخصی كه با او مرتبط هستی خود حضرت است یك وقتی چیز دیگر نباشد؟ مسأله همین طور است دیگر ...

گفتم: این‌دفعه از او این [موضوع‌] را سوال كن: اگر یك دستوری شما دادید و یك دستوری استاد داد و دستور شما مخالف دستور استاد (كه همین حضرت آقا باشد)، از اقوام نزدیك ما بود و خیلی نزدیك بود از كار درآمد، در آن جا چه كنیم؟

اتفاقا بعد از یك مدتی مسأله را گفت بله ما این مسأله را از حضرت سوال كردیم و حضرت در جواب فرمودند كه نباید اطاعت كنید از استاد!

گفتم پس بدان این شیطان است! می‌خواستم او را متوجه كنم. گفت: چرا؟ گفتم مسأله از دو حال خارج نیست: یا استاد واقعا استاد است یا نیست، اگر استاد است امكان ندارد دستورش با دستور امام زمان دو تا درآید، درست شد؟ پس اصلا اگر استاد نیست كه هیچی. اگر استاد نیست پس این مقدار كه تا به حال پیش این شخص بودی، این مقدار هم شما در ضلالت بودی و این را نمی‌توانی بگویی خودت كه معترف هستی.