اهمیت جایگاه عقل در مسیر سیر و سلوک

مثل این كه فرض كنید كه به خلفای بنی امیه و خلفای بنی عباس امیرالمؤمنین می‌گفتند، نمی‌گفتند؟ می‌آمدند می‌گفتند السلام علیك یا امیرالمؤمنین! امیرالمؤمنین علیه السلام لقبی بود كه پیغمبر اكرم برای شخص علی بن ابیطالب علیه السلام قرار داد حتی امام حسن و امام حسین و امام سجاد تا امام زمان ارواحنا فدا، الان جایز نیست ما به امام زمان امیرالمؤمنین بگوییم حرام است چون‌ این لقب مال علی بن ابیطالب است حالا ما می‌بینیم كه عجب! خلفای بنی امیه آمدند همین لقب امیرالمؤمنین را آمدند به خودشان نسبت می‌دهند خلفای بنی عباس آمدند این لقب را به خودشان نسبت می‌دهند خب این لقب لقب است ولی مال كیست؟ مال علی بن ابیطالب است بعد حالا ما می‌بینیم كه عجب! مسائلی كه مربوط به جای دیگر است، علم حجاب اكبر است بله ولی در مقابل امر الهی اگر قرار بگیرد نه برای روشن شدن راه، نه برای واضح شدن راه، نه این كه انسان، جاهل و خر و نفهم بماند و از این علم برای راه خودش استفاده نكند! زهی جهالت و زهی نفهمی! اینها مال چیست؟ به خاطر این است كه ما آمدیم به ظاهر پرداختیم و آن مسئله واقع كه رسیدن به ملاكات و رسیدن به عقل است او را آمدیم فراموش كردیم عقل را گذاشتیم كنار! پای استدلالیان چوبین بود پای چوبین سخت بی تمكین بود! این كه مال جای دیگر است آمدیم این جا زدیم. علم حجاب اكبر است آمدیم به این جا زدیم! یقین در همه جا هم خوب نیست! اصلا ...! پس دركجا خوب است؟ لازم نیست انسان به این مطالب فكر كند اینها بعد به او می‌رسد! خب بنده هم می‌آیم می‌گویم لازم نیست فكر كینم چرا این ترجیح داشته باشد بر او؟ شما هم بیایید بگویید لازم نیست فكر كنید! هر كسی بیاید یك عده را دور خودش جمع كند بگویند آقا دلیلت چیست؟ دلیل نمی‌خواهد حالا بیا بعد می‌بینی! آن وقت دیگر ببینید چه بلبشویی خواهد شد و دیگر سنگ روی سنگ بند نخواهد شد