اهمیت نگاه توحیدی داشتن نسبت به همه امور

تمام خصوصیات اسماء و صفات پروردگار به نحو اجمال در این مجموعه كه در این نفس است قرار داده شده است. برای رسیدن به آن فطرت اولی كه عبارت است از آن حق محض، خداوند تشریع قرار داده. بعضی معتقدند از متكلمین بر این كه ممكن است چیزی مقرب انسان به پروردگار باشد این عمل انسان را به خدا نزدیك كند ولكن مورد دستور و امر پروردگار قرار نگیرد و مورد نهی قرار بگیرد. بالاخره خدا است دیگر! می‌گوید این را می‌خواهم یا نمی‌خواهم این راه را انتخاب می‌كنم یا نمی‌كنم گرچه این راه هم انسان را برساند این حرف به ادله‌عدیده مردود است. یكی از آنها این است كه كار خدا كه دلبخواهی نیست كار خدا كه بر اساس نفس نیست ما كه می‌گوییم این را می‌خواهیم و این را نمی‌خواهیم بر اساس چیست؟ یا بر اساس واقعیت است چیزی برای این بچه ضرر دارد خب انسان‌ جلوگیری می‌كند خب این بر اساس چیست؟ یك واقعیت است. اگر بر اساس واقعیت است باید جلوگیری بشود. نباید در اختیار این بچه قرار داده بشود و اگر برای بچه واقعا ضرر ندارد یعنی مفید هم هست به چه لحاظ انسان جلوگیری كند؟ چرا؟ این جا می‌شود داعی چه؟ نفسانی! التفات كردید!

اگر موردی بود كه ما دیدیم كه این مورد واقعا موردی است مفید و از نقطه نظر عقلی و منطقی دلیلی بر خلاف او نباشد و وجود او صلاحیت داشته باشد برای انسان به چه ملاكی و لحاظی ما او را ترك كنیم یا او را به جا بیاوریم؟ چرا؟ خدا كه بر اساس حب و بغض نهی نمی‌كند خدا كه نفس ندارد خدا كه خودمحوری مانند خودمحوری‌های ما ندارد كبرائیت و عظمت اختصاص به ذات پروردگار دارد به ما نیامده. ما چرا در این جا پا را از گلیم خود بیرون بگذاریم و در آن مسائلی دخالت كنیم كه آن دخالتش بر عهده پروردگار است؟ حتی پیغمبر هم نمی‌تواند كار انجام بدهد پیغمبر هم نمی‌تواند و ازعجائب قرآن مجید این است كه آن چنان خدای متعال مسئله توحید را در قرآن آمده بیان كرده كه دیگر اصلا جای تفكر برای كسی نگذاشته.