أهمیت رعایت مراقبه و عمل براساس مبانی بمنظور خارج كردن نفس از تعلقات

ببینید این در حالتی بود كه اگر من آن درس را شروع می‌كردم شاید خیلی از مطالب مگو را فاش می‌كردم و خیلی از مسائلی را مطرح می‌كردم كه خب تا به حال هم مطرح نكردم. ولی باید دید نظر اولیای خدا و رضای الهی در چیست؟ آیا در این است كه من هر حرفی را بزنم و هر مسئله ای را بگویم بر این است یا این كه نه آن چه را كه گفتند بگو بگو، گفتند نگو نگو، نگویم نه.

آقا شما تا این جا مسئولیت این جلسه را داری، از فردا نداری باید بیاید شیرینی هم بخرد ببرد در خانه‌اش بگوید آقا این مسئولیت از روی دوش من برداشته شد. می‌گویند تا امروز شما هم یك مطالبی بر عهده تو است، یك اموری بر عهده تو است ولی از فردا به دیگری واگذار كن باید بلند شود سه متر بپرد بالا كه الحمدلله یك همچنین توفیقی پیدا كردیم كه یك همچنین تكلیفی از عهده برداشته شده، درست؟! نه این كه حالا انسان ناراحت بشود و چه بشود و این طرف و آن طرف و به آن آقا مگر ما چه كردیم؟ و آقا چه شده، این حرفها این چیست؟ این سفره ای كه در این جا پهن شده چرا نباید از این سفره استفاده كرد؟ چرا؟ استفاده از این سفره به این كه نیست ما میخ بكوبیم به زمین، عزیز من استفاده از این سفره این است كه میخ‌ها را یكی یكی در بیاوریم. حالا یك بیچاره‌ای آمده دارد میخ تو را درمی‌آورد كه نباید این حرف را بزنی، حالا یكی آمده دارد دست تو را می‌گیرد كه دارد كمك تو را می‌كند نباید این طور عكس العمل این طرف و آن طرف نشان داده بشود. این چیست؟ اینها همه ضرر است برای خود انسان و نتیجه‌اش این است كه انسان دست خالی می‌رود این كاروان می‌رود، این كاروان راهیان خودش را دارد، بخواهیم می‌رود نخواهیم می‌رود و عده‌ای را با خودش می‌برد و به مقصد می‌رساند.