أهمیت مراقبه بعد از ماه مبارك رمضان
أهمیت مراقبه بعد از ماه مبارك رمضان
15عرض بنده در همین مسئله در اینجا این بود كه بعد از ماه مبارك رمضان، مرحوم آقا برای رفقا و دوستانشان صحبت میكردند، و صحبت هم در قضیهی مراقبه بوده، و میفرمودند كه آن حالاتی كه در ماه مبارك پیش آمده، آن حالات را به واسطهی كثرات از دست ندهید، یعنی به واسطهی ارتباطات، غفلتهایی كه پیدا میشود برای انسان، و بیتوجهیهایی كه پیدا میشود، صحبتهایی كه ممكن است با افراد باشد، كارهایی كه انجام میدهد تخیلاتی كه برای انسان پیدا میشود، آن حالات را از دست ندهد و بلكه میفرمودند بعد از ماه رمضان انسان باید مراقبهی خودش را بیشتر كند، دقت خودش را بیشتر كند، دقت بیشتر داشته باشد، نگذارد توهم و تخیل به او راه پیدا كند، نگذارد آن انگیزههای نفسانی در قالب تكلیف، دقت میفرمایید چی میخواهم عرض كنم، آن انگیزههای نفسانی كه مخفی است در نفس ما، در آن صندوقچههای تودرتوی نفس ما مخفی است در قالب تكلیف و در قالب وظیفهی شرعی بیاید وخودش را به انسان عرضه بدارد، مواظب باشد.
و این را میفرمودند ان الشیطان یجری من بنی آدم مجرا الدم، همانطوری كه خون فقط اختصاص به آن شاهرگها و آئورت و فلان و این حرفها كه ندارد، آن شریانهای اصلی وظیفهی رساندن خون را به سایر مواضع و مویرگها و اینها دارند، شما وقتی كه توجه كنید میبینید كه این خون با آن ظرافتی كه دارد، با آن لطافتی كه دارد، آنچنان مرموزانه و آنچنان بیسر و صدا وارد این رگها و این شریانها و این رگهای فرعی و سپس به رگهای كوچكتر و همینطور به مویرگها میرسد كه در تمام سلولهای بدن، شما از این خون رد پا پیدا میكنید همین الان یك سوزن بردارید سر سوزن مگر چقدر است؟ چقدر این سر سوزن قطر دارد؟ سر سوزن را بردارید به این دستتان بزنید میبینید قرمز شد، این آمده تا اینجا! تا سر سوزن آمده، تمام بدن را گرفته، تمام دایرهی پوست را گرفته، پیغمبر فرمودند وقتی كه شیطان میآید جا باز میكند، در همان اول كه میآید نمیآید یك دفعه همه جا را بگیرد اول میآید و برای انسان یك ذهنیتی به وجود میآورد، اگر انسان به آن ذهنیت ترتیب اثر داد دایرهی نفوذ و ورود خودش را عمیقتر میكند، اگر انسان به دنبال آن تفكر و تخیل و توهم رفت، باز دوباره بیشتر جا باز میكند، همینطور هی میآید میآید، روز اول، روز دوم، روز سوم، انسان هی احساس میكند كه نسبت به پذیرش حق، این معیار است، هی دارد سنگینتر میشود.

