مراقبه و اهمیت آن در خارج کردن انسان از حیات حیوانی

وقتی قرار بر این است من چرا دعوت نكنم، من چرا افراد را نخواهم، من چرا نگویم بیایید خب دو نفر هم دو نفر، یك نفر هم یك نفر، باز این آمده و از این بهره‌مند شده. ایشان فرمودند: آقا سید محسن من نمی‌توانم ببینم افرادی را كه مدتی با آنها نان و نمك خوردیم و با آنها رفاقت داشتیم خب اینها در زمان مرحوم آقای انصاری هم درك كرده بودند و البته اواخر با آنها ما رفاقت داشتیم با آنها نان و نمك خوردیم آنها در حال و هوایی هستند و وجدانمن نمی‌تواند اجازه بدهد كه من بر سر این سفره نشستم و دست آنها از این سفره كوتاه است. ببینید این چقدر ... واقعا این درس برای ما نیست؟ این به عنوان یك درس سلوكی برای ما نیست؟ آخر فقط سلوك كه نماز شب نیست، خب نماز شب یازده ركعت است و حمد و سوره‌اش هم مشخص است و بعد هم دعای مومنین و مومنات خب اگر كسی حال داشت چهل تا اگر حال نداشت بگوید اللَهم اغفر للمومنین خب آن معلوم است.

اما آن مبانی و آن دستوراتی كه انسان را عبور می‌دهد و از این مرتبه به مرتبه بالاتر می‌آورد آن نماز شب نیست، بدانید رفقا و بدانید دوستان، فردا در روز قیامت جلوی پدر من را نگیرید و بگویید این پسرت آنچه را كه از تو می‌دانست به ما نگفت؛ آن مبانی سلوكی است كه باعث می‌شود انسان از یك مرتبه به مرتبه دیگری بیاید نه نماز شب و نه ذكر یونسیه و یا قرآن. آن نماز شب و قرآن و دعا و اینها همه‌اش لازم است و آن می‌آید و آن حال انسان را كه به واسطه عمل به این دستورات بالا رفته است‌ تثبیت می‌كند. مثل اینكه فرض بكنید كه حالا از باب مثال یك نقاشی كه فرض كنید می‌كشند و خب ممكن است بچه بیاید و بر روی این نقاشی آب بریزد و دست بكشد، می‌آیند روی آن یك لایه و یا یك چیزی كه روی آنرا جلا می‌دهد و یا یك ورق نایلونی می‌پوشانند، یا یك چیزی كه از دستبرد این صوارف و آنچه را كه موجب تخریب این است یا گرد و غبار و امثال ذلك اینها چه كار می‌كند، جلوگیری می‌كند؛ این دستورات كار آن را انجام می‌دهد.