مراقبه و اهمیت آن در خارج کردن انسان از حیات حیوانی

الان چند روز دیگر بیشتر به ماه رمضان نمانده، واقعا آیا ما آن استعداد و آمادگی را داریم كه به سمت ماه مبارك می‌رویم یعنی داریم، آن استعداد را، آن تلقی را، آن موقعیت را؟ وقتی كه اینها آمدند و برای ما توضیح دادند كه روزه مراتبی دارد، مرتبه ظاهر دارد، مرتبه مثال دارد، مرتبه نفس دارد، باطن دارد، چرا ما به همان چیزی كه ظاهر است فقط عمل می‌كنیم و فقط به آن بسنده می‌كنیم همین! غذایی نخوریم و آبی ننوشیم و آن مبطلات روزه را انجام ندهیم بعد هم خب شب و بعد هم دیگر حالا شب و كیفیت افطار و هر نوعی، آن‌قدر بخوریم كه اصلا تا سحری هم نتوانیم چیزی بخوریم و بعد هم سحری رویش خب تا افطار اصلا میل به غذا نداشته باشیم اینكه نشد، یعنی این چه فایده‌ای در آن می‌تواند مترتب باشد.

یا اینكه فرض بكنید كه هر كاری كه می‌كنیم همان را ادامه بدهیم، هر كاری كه در هر روز می‌كنیم با هر كسی صحبت می‌كنیم بدون توجه، تلفن با این می‌زنیم به آن می‌زنیم، هی فكرمان رامشغول‌ می‌كنیم، خب باید بدانیم كه اینی كه الان داریم ما صحبت می‌كنیم هی به این تلفن هی به آن تلفن، هی شروع می‌كنیم اس‌ام‌اس و ... اینها هی فكر را می‌برد می‌برد گرچه مطلب هم مطلب خوبی باشد حالا خلاف كه اصلا معنی ندارد در این فضا حتی مطلب خوب باشد، آقا مگر هر مطلب خوبی را انسان باید بگوید، مگر انسان ذهنش را باید در هر جایی بیاورد، هر چیزی جایی دارد. الان فرض بكنید كه از اینجا تا آنجا میوه‌های مختلف چیدند خب یك میوه برای انسان ضرردارد خوب است ولی ضرر دارد، خب می‌گویند این را نخور آن را به جایش بخور، الان وقت این غذا است وقت برای آن نیست، این نیست كه حالا یك مطلب مطلب خوبی هست پس انسان باید این مطلب را بگوید، یا وقتش را به این بگذراند، به این مسئله بگذراند.