مراقبه و اهمیت آن در خارج کردن انسان از حیات حیوانی

مرحوم آقای حداد رضوان اللَه می‌فرمودند در اینجا خودم خلاصه به اصطلاح یك مزاحی هم بكنم كه این رفقای ما چه از زن و چه از مردفرق نمی‌كند هر دو، البته ایشان رفیق سلوكی زن‌ نداشتند دو سه تا و از این قضیه راحت بودند. بعد به مرحوم آقا می‌فرمودند: آقا سید محمد حسین تو چه كار می‌كنی با این خانم‌ها كه این‌قدر خلاصه شاگرد گرفتی من دو سه تا بیشتر ندارم در آن ماندم، تو آمدی و خلاصه این‌قدر ... به ما هم می‌فرمودند: پدر شما عجبسعه صدری دارد كه این‌قدر آمده با اینها چیز كرده. خب مرحوم آقا یك چیز خاصی داشتند خیلی ایشان سعه‌شان عجیب بود. آقای حداد به بنده می‌فرمودند: من از سعه صدر پدرت در عجب هستم، او استاد این است ولی می‌گوید من از سعه صدر پدرت در عجب هستم كه این چه سعه صدری دارد علی كل حال.

علی كل حال مرحوم آقا این سفره را برای همه پهن كردند و خلاصه همه را دعوت به این راه كردند، آقای حداد می‌فرمودند رفقای ما بعضی‌هایشان شانس از زندگی ندارند بعضی‌هایشان دارند، آقا سید محمد حسین تو از آنهایی هستی كه شانس آوردی، به پدر ما می‌گفت، خدا رحمت كند هر دو پدر و والده ما را، واقعا والده ما حق بزرگی بر همه ما دارد و من این مطلب را در ختم والده عرض كردم خدمت آقای ... كه ایشان گفتند این را بالای منبر: اگر والده ما در زندگی پدر ما نبودشاید پدر ما به این توفیقاتی كه دست داشت نمی‌رسید. خب حالا نتیجه‌اش را الان می‌برد، الان كه دیگر هر دو رفتند و خلاصه آنجا نمی‌دانیم چه خبر است. توجه كردید؟

مرحوم آقای حداد رضوان اللَه می‌فرمودند كه: آن كسی كه بیاید با توجه به شرایطی كه دارد عمل بكند خیلی سهم او زیاد می‌شود، سهم او زیاد می‌شود، نصیب او خیلی زیاد می‌شود، این مربوط به تقدیر است، تقدیر دیگر در اینجا چه برای انسان چه رقم بزند.