اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

تعبّد، تنها راه رسیدن به واقع و قرب پروردگار

خطرات مهلک علم بدون نیت خیر و بدون تعبد

16٬778

اعتراض ملائکه نسبت به خلقت آدم، عدم جدایی بین عالم تکوین و تشریع، ارتباط اوامر و نواهی الهی با شاکلۀ افراد موضوعاتی است که حضرت آیةاللّه سيد محمدمحسن حسینی طهرانی (قدّس سرّه)، در این سخنرانی به بیان آن‌ها می‌پردازند. ایشان با نقد دیدگاه کسانی که معتقدند ملائکه از آینده اطلاع ندارد، اعتراض ملائکه به خلقت آدم را ناشی از اطلاع وی از آینده وعدم اطلاع وی از اسرار نهفته در خلقت انسان می‌داند. حضرت استاد در ادامه صحبت با تأکید بر انطباق کامل اوامر تشریعی با عالم تکوین، شریعت را راه حقیقت معرفی کرده و بر ارتباط تنگاتنگ بین اوامر و نواهی پروردگار با شاکله و خصوصیات موجودات تأکید می‌ورزند. همچنین ایشان تنها راه رسیدن به واقع و قرب پروردگار را تعبد و تحصیل رضای خداوند دانسته و با تاکید بر کم‌اهمیت بودن مسائل اجتماعی نسبت به تعبدیات، لزوم احاطه بر نفوس و حالات افراد جهت دستور سلوکی دادن را مورد تأکید قرار می‌دهند. ایشان در پایان با اشاره به خطرات پیروی از هوای نفس، به خطرات مهلک علم بدون نیت خیر اشاره کرده و مصادیقی از این خطرات را جهت تنبه و بیداری افراد بیان می‌کنند.

تعبّد، تنها راه رسیدن به واقع و قرب پروردگار

توضیحات:

اعتراض ملائکه نسبت به خلقت آدم، عدم جدایی بین عالم تکوین و تشریع، ارتباط اوامر و نواهی الهی با شاکلۀ افراد موضوعاتی است که حضرت آیةاللّه سيد محمدمحسن حسینی طهرانی (قدّس سرّه)، در این سخنرانی به بیان آن‌ها می‌پردازند. ایشان با نقد دیدگاه کسانی که معتقدند ملائکه از آینده اطلاع ندارد، اعتراض ملائکه به خلقت آدم را ناشی از اطلاع وی از آینده وعدم اطلاع وی از اسرار نهفته در خلقت انسان می‌داند. حضرت استاد در ادامه صحبت با تأکید بر انطباق کامل اوامر تشریعی با عالم تکوین، شریعت را راه حقیقت معرفی کرده و بر ارتباط تنگاتنگ بین اوامر و نواهی پروردگار با شاکله و خصوصیات موجودات تأکید می‌ورزند. همچنین ایشان تنها راه رسیدن به واقع و قرب پروردگار را تعبد و تحصیل رضای خداوند دانسته و با تاکید بر کم‌اهمیت بودن مسائل اجتماعی نسبت به تعبدیات، لزوم احاطه بر نفوس و حالات افراد جهت دستور سلوکی دادن را مورد تأکید قرار می‌دهند. ایشان در پایان با اشاره به خطرات پیروی از هوای نفس، به خطرات مهلک علم بدون نیت خیر اشاره کرده و مصادیقی از این خطرات را جهت تنبه و بیداری افراد بیان می‌کنند.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00

تعبّد، تنها راه رسیدن به واقع و قرب پروردگار

20
  • واقعاً اگر این بلایا را بر سر حضرت نمی‌آوردند، خود فقدان پیغمبر، حضرت را از پا درمی‌آورد. دیگر نیاز نبود بیایند در را به روی آن حضرت فشار دهند، خانۀ آن حضرت را بسوزانند، فرزند آن حضرت را سقط کنند؛ به اینها نیاز نبود.1 برای دفاع از حریم شوهرِ خود (امیرالمؤمنین علیه السّلام) آمد به کنار در.

  • عمر می‌گفت: «وقتی که من دیدم صدای نالۀ فاطمه بلند شد، حالت رقّتی در من پیدا شد؛ ولی در این هنگام به یاد کینه‌هایی که از شوهرش علی داشتم افتادم و به یاد آنچه بر ما از شوهر و پدر او گذشته است افتادم و در را فشار دادم».2

  • و لَستُ أدری خَبَرَ المِسمارِ***سَل صَدرَها خَزانةَ الأسرارِ
  • و وَکزُ نَعلِ السَّیفِ فی جَنبَیها***أتیٰ بِکُلِّ ما أتیٰ عَلَیها
  • و البابُ و الجِدارُ و الدِّماءُ***شُهودُ صِدقِ ما بِهِ خِفاءُ
  • و مـِـن نُبـوعِ الـدَّمِّ مِـن ثَدیـَیـها***یُعـرَفُ عَظـمُ ما جَـریٰ عَلَیهـا3
  • ***
  • سینه‌ای کز معرفت گنجینۀ اسرار بود***کِی سزاوار فشار آن در و دیوار بود؟!4
  • صدا زد: «یا رسولَ الله! یا أبَتاه! أهکَذا یُفعَلُ بِحَبیبَتِک؟! ببین این قوم با دخترت چه می‌کنند!» یک صدایی هم زد به فضّه: «یا فِضّةُ خُذینی فَقَد سَقَطَ ما فی أحشایی؛5 فضّه مرا دریاب! به خدا بچه‌ام را سقط نمودند!»

  • ﴿وَسَيَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ﴾6 آلَ محمدٍ ﴿أَيَّ مُنقَلَبٖ يَنقَلِبُونَ﴾.7و8

  • باسمِکَ اللَهمّ و نَدعوکَ و نُقسِمُکَ و نَرجوکَ بِحقّ محمدٍ و أهلِ بیتِه الأطهارِ یا الله!

  • پروردگارا، ما را ببخش و بیامرز! تا ما را نیامرزیده‌ای از دنیا مبر! قلم عفو بر جمیع جرایم اعمال ما بکش! ما را در صراط مستقیم ائمهء هدیٰ علیهم السّلام ثابت و مستقیم و پابرجا باقی بدار! پروردگارا، در دنیا از زیارت و در آخرت از شفاعتشان بی‌نصیب مفرما! اسلام و مسلمین نصرت عنایت کن! کفار و مخالفین سرکوب بفرما! پروردگارا، مرضای مسلمین شفا عنایت کن! موتای آنها ببخش و بیامرز! در فرج امام زمان علیه السّلام تعجیل بنما! ما را از منتظرین حقیقی و واقعی آن حضرت قرار بده!

    1. رجوع شود به الإمامة و السّیاسة، ص 30؛ العقد الفرید، ج 5، ص 13؛ الهدایة الکبری، ص 179 و 407 و 208؛ دلائل الإمامة، ص 134؛ الاحتجاج، ج 1، ص 83؛ الملل و النّحل، ج 1، ص 71؛ الوافی بالوفیات، ج 6، ص 15؛ میزان الإعتدال، ج 1، ص 139.
    2. بحار الأنوار، ج 30، ص 293 و 294، به‌نقل از دلائل الإمامة.
    3. گزیدۀ ابیاتی از: الأنوار القدسیّة، کمپانی، ص 43.
    4. دیوان کمپانی، ص 42.
    5. بحار الأنوار، ج 30، ص 294، به‌نقل از دلائل الإمامة، با قدری اختلاف.
    6. سورۀ شعراء (26) آیۀ 227.
    7. سورۀ شعراء (26) آیۀ 227.
    8. تفسیر القمی، ج 2، ص 125.
/ 613