کیفیت نزول اسماء الهی در موجودات

تمام اینها تا وقتی است که آن جناب تشریف نیاورده! و خواهی‌نخواهی او خواهد آمد. گفت: «این شتری است که درِ هر خانه‌ای می‌نشیند.» پس ما [باید] بفهمیم چه‌کار می‌کنیم! خودمان را گول نزنیم! اگر عمرمان بیست سال است، فرضاً چهل سال دیگر هم عمر بکنیم [یا] عمرمان چهل سال است، بیست سال دیگر هم عمر بکنیم؛ بالأخره دیر یا زود [از دنیا می‌رویم]. گفت: «وقتی موی انسان دیگر دارد سفید می‌شود، سفیدی هر مو، یک پیکِ جناب حضرت حق جَلَّ و علاست که می‌گوید: ”دیگر بار را ببند که این دنیا دیگر برای تو به سر آمد.“»¹

اسامی ما همه در حال کارند؛ ما فقط [اسم] محیی که نداریم [بلکه اسم] ممیت هم داریم! ما باید در این دنیا کار کنیم. نظام عالم باید بگردد؛ نمی‌شود کار ملائکه تعطیل بماند.

داستان مرحوم انصاری و نزول اسم مُمیت

یکی از شاگردان مرحوم آقای انصاری به نام مرحوم حاج محمّدحسن بیاتی رحمة الله علیه می‌فرمودند:

یک روز من با مرحوم آقای انصاری از بیرونِ همدان وارد شهر می‌شدیم. کنار جویِ آب حرکت می‌کردیم. در این موقع مرحوم آقای انصاری به من اشاره کردند و فرمودند: «این علفی را که می‌بینی کنار آب درآمده و حیوانات می‌خورند و انسان اصلاً توجهی [به آن] ندارد (مشخص هم نبود اسمش چیست)، همین علف در این دنیا دوای هفتاد مرض غیر قابل علاج است! (او ولیّ خداست و اطلاع دارد، ما اطلاع نداریم.) منتها خدا برای اینکه کارش تعطیل نماند، این را برای مردم کشف نمی‌کند.»²

بالأخره خدا در این دنیا اسباب و وسایلی دارد و تمام آنچه در این عالم دارد انجام می‌شود، اسباب و وسایل پروردگار است؛ یکی از آن اسباب و وسایل پروردگار برای اِماته، همین پزشکان ما هستند که به جان مردم می‌افتند و دارند کار عزرائیل را انجام می‌دهند!

به یک نقاش گفتند: «چرا آمدی دکتر شدی و شغلت را عوض کردی؟» گفت: «آنجا هر غلطی می‌کردیم، روی در و دیوار مشخص بود؛ اما حالا هرکسی را می‌کُشیم کسی نمی‌فهمد!»