کیفیت نزول اسماء الهی در موجودات

قیامِ سیدالشهدا، سیدالشهدا را برتری نداد [بلکه] امامت ایشان او را بر خلایق برتری داد و بقیۀ ائمّه [در این جهت] چه فرقی می‌کنند؟! پس ما در هر زمانی امام معصوم داریم که برای ایجاد و تحقق حق، آن امام معصوم پرچمدار است.

تفاوت عاشورا با قضایای دیگر

ما باید احساس کنیم آیا واقعاً در زیر خیمۀ آن امام هستیم یا نه؟! به هر مقدار که خود را نزدیک کنیم، خود را به کربلا نزدیک کرده‌ایم. روشن شد؟! نه‌اینکه این مسائلی که اتفاق می‌افتد، اینها کربلاست! حتی همین جریانی که در حرم مطهّر علی بن موسی الرضا علیهما السّلام اتفاق افتاد،¹ کربلا و عاشورا نبود! آنهایی که در آن حرم مطهّر شهید شدند، همۀ آنها به بهشت می‌روند و همه مشمول عنایت حضرت علی بن موسی الرضا هستند؛ ولی صحبت در این است که اینجا، کربلا با آن خصوصیّات و آن افراد نبود و آنها کسانی دیگر هستند.

لذا کربلا قضیه‌ای استثنایی است که نمی‌توان هیچ واقعه‌ای را به آن قیاس کرد و قیاس به آن واقعه شرعاً حرام است. تشبیه کسی دیگر به سیدالشهدا علیه السّلام شرعاً حرام است. امام علیه السّلام می‌فرماید: «لا یُقاسُ بِنا أحَدٌ؛ کسی را نباید به ما قیاس کنید!»

این [شهدای کربلا] کسانی هستند که وقتی امام علیه السّلام در مقابل اَبدان آنها می‌ایستد، می‌گوید: «بِأَبی أَنتُم وَ أُمّی؛² پدر و مادرم فدای شما باد!» امام می‌گوید!

اینها کسانی هستند که سیدالشهدا در کنار اَبدان آنها صدا می‌زند: «یا مسلم بن عقیل و یا هانی بن عروة یا زهیر یا بریرکجا هستید؟! أنتم نیام أرجوکم تنتبهون!»³

روضۀ امام حسین علیه‌السلام

امروز اهل‌بیت را از کربلا عبور دادند. رحمت سیدالشهدا این‌قدر رحمت واسعه‌ای است که چون خودش حق محض است، هرکس یک‌مقدار خودش را در این حق داخل کند، مشمول عنایت آن حضرت می‌شود. حق محض است دیگر! در طول تاریخ تا قیام قیامت حقیقت سیدالشهدا نمودار است و از بین رفتنی نیست.

زید شحّام می‌گوید: