حرکت انبیاء و اولیاء براساس یقین

توضیحات:

1 راه خدا و راه اسلام با شک و تردید سازگاری ندارد. 2 فرق میان انبیاء علیهم السلام و غیر انبیاء. 3 ذکر حکایتی در ارتباط با فتوای متناقض دو عالم معروف اصفهان مرحوم کلباسی و مرحوم سید محمد باقر شفتی 4 کیفیت علم واحاطه امام معصوم علیه السلام برامور. 5 روایت امام صادق علیه السلام:انَّ العمل الدائم القلیل علی یقینٍ... 6 توضیحی راجع به فرمایش امیرالمؤمنین علیه السلام :کم من صائم لیس له من صیامه الاالظمأ والعطش و... 7 توضیحی راجع به دعای امیرالمؤمنین علیه السلام در هنگام حرکت به سمت جنگ و قتال در ارتباط با لزوم یقین وعلم:اللَهم انّک اَعلمتَ سبیلاًمن سبلک جعلتَ فیه رضاک و... 8 اخبار غیبی پیامبر اکرم صلی اللَه علیه و آله و سلم نسبت به شهادت امیرالمؤمنین علیه السلام در محراب عبادت و سؤال امیرالمؤمنین علیه السلام از پیامبراکرم صلی اللَه علیه و آله و سلم. 9 کیفیت عملکرد امیرالمؤمنین علیه السلام در جنگ صفین. 10 پرهیز از تقلید کورکورانه و انتخاب راه و مسیر بر اساس غلبه تبلیغات و محیط و احساسات.

این فایل صوتی در حال پخش است

در حال بارگذاری...

00:00:00

حرکت انبیاء و اولیاء براساس یقین

17

شاید در این مسئله اسراری باشد؛ خدا خیلی مسلم بن عقیل را دوست دارد و نمی‌خواهد برادر سیّدالشّهدا در واپسین لحظات عمر، از آنچه که آن حضرت از آن محروم بود، سیراب بشود.
می‌خواهند سر از بدنش جدا کنند، عمر بن سعد جلو می‌آید و می‌گوید: «ای مسلم، اگر وصیّتی داری بگو تا من انجام بدهم!» مسلم وصیّت می‌کند و به عمر بن سعد می‌گوید:
اُکتُبوا لِلحُسینِ...؛ «وصیّت من این است که به حسین بنویسید که به‌سمت شما حرکت نکند. حسین براساس پیغام و وعدۀ شما دارد می‌آید، ترس من این است که آنچه به من رسیده است، به او هم اصابت کند!»¹
سیّدالشّهدا این عمل را بی‌پاداش نمی‌گذارد؛ در روز عاشورا وقتی‌که از توان می‌ماند، و تمام اصحاب و اهل‌بیت او شهید شده‌اند و خود را یکّه و تنها در این بیابان احساس می‌کند، یک‌به‌یک اصحاب و یاران خود را می‌خواند و اوّلین کسی را که صدا می‌زند مسلم به عقیل است، صدا می‌زند:
یا مسلم بن عقیل و یا هانی بن عروة...!²
1. همان:
  «فَقالَ لَهُ: ”إنَّ عَلَیَّ دَینًا بِالکوفةِ استَدَنتُهُ مُنذُ قَدِمتُ الکوفةَ سَبعَ‌مِائةِ دِرهَمٍ فاقضِها عَنّی؛ فَإذا قُتِلتُ فاستَوهِب جُثَّتی مِنِ ابنِ‌زیادٍ فَوارِها؛ و ابعَث إلَی الحُسَینِ علیه السّلام مَن یَرُدُّهُ فَإنّی قد کَتَبتُ إلَیهِ أُعلِمُهُ أنَّ النّاسَ مَعَهُ و لا أراهُ إلّا مُقبِلًا!“»
  ترجمه: «مسلم بن عقیل به عمر سعد گفت: ”دَینی بر گردن من است، و من از وقتی که وارد کوفه شده‌ام هفتصد درهم قرض گرفته‌ام، آن را از جانب من پرداخت کن؛ هم‌چنین وقتی که کشته شدم از ابن‌زیاد بخواه که جسدم را به تو بدهد و سپس آن را دفن کن؛ و کسی را نیز به نزد حسین علیه السّلام بفرست که وی را برگرداند، چراکه من برایش نامه نوشتم و به او اطّلاع دادم که مردم با وی هستند، و جز این فکر نمی‌کنم که او به سمت کوفه در حرکت است!“» (محقّق)
2. موعوسة کلمات الإمام الحسین علیه السّلام، ص ٤٨٤؛ موسوعة الامام الحسین علیه السّلام، ج ٤، ص ٢٧٦.